Zlatan Ibrahimović urodził się w Malmö jako syn bośniackiego ojca i chorwackiej matki. Dorastał w wielokulturowym środowisku, co odcisnęło piętno na jego charakterze i podejściu do życia. Już jako nastolatek wyróżniał się nie tylko talentem piłkarskim, ale i uporem. W wieku siedemnastu lat zdobył czarny pas w taekwondo, co miało wpływ na jego styl gry – dynamiczny, nieprzewidywalny i pełen pewności siebie. Jego piłkarska droga rozpoczęła się w Malmö FF, gdzie zadebiutował w szwedzkiej ekstraklasie. Szybko zwrócił uwagę europejskich klubów. W 2001 r. przeniósł się do Ajaxu Amsterdam, a potem do Juventusu, Interu Mediolan, Barcelony, Milanu, PSG, Manchesteru United i Los Angeles Galaxy. W każdym z tych klubów zostawiał po sobie ślad, zdobywając mistrzostwa, puchary i tytuły króla strzelców. Był pierwszym piłkarzem, który strzelał gole dla sześciu różnych drużyn w Lidze Mistrzów. Ibrahimović słynął z nieustępliwości i bezkompromisowości. Gdy Juventus został zdegradowany do Serie B, nie zamierzał grać na niższym poziomie i otwarcie walczył o transfer. Jego menadżer, Mino Raiola, niejednokrotnie prowadził twarde negocjacje, a sam Zlatan nie bał się publicznie wyrażać swojego zdania. W autobiografii "Ja, Ibra" opisał kulisy konfliktu z Pepem Guardiolą w Barcelonie, co wywołało spore poruszenie w świecie piłki. W reprezentacji Szwecji Ibrahimović był niekwestionowanym liderem. Zadebiutował w 2001 r., a przez ponad dwie dekady bił rekordy występów i bramek. Uczestniczył w mistrzostwach świata i Europy, a jego efektowne gole – jak nożyce przeciwko Francji – przeszły do historii. Choć kilkukrotnie zawieszał karierę reprezentacyjną, zawsze wracał, by znów prowadzić drużynę na wielkich turniejach. Poza boiskiem Zlatan jest postacią barwną i niejednoznaczną. Mówi w kilku językach, jest myśliwym, a od 2010 r. posiada szwedzką licencję łowiecką. Prywatnie związany z Heleną Seger, z którą ma dwóch synów. W 2023 r. ogłosił zakończenie kariery, zamykając rozdział jednej z najbardziej fascynujących historii współczesnego futbolu.