WP SportoweFakty.wp.pl – wiadomości sportowe, relacje live, wyniki meczów

Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

Ligowe prześwietlenie (8): trudno być kibicem polskiej piłki ręcznej

Blamaż szczypiornistów z Izraelem, upadek byłego mistrza Polski i przewidywalna do bólu Superliga, w której PGE VIVE Kielce gromi wszystkich jak chce. A związek niedawno hucznie świętował swoje stulecie. Oto rzeczywistość w polskiej piłce ręcznej.
Marcin Górczyński
Marcin Górczyński
WP SportoweFakty / Rafał Soboń / Na zdjęciu: reprezentacja Polski w piłce ręcznej

O tym, że wjechaliśmy na równię pochyłą i pędzimy w przepaść, wiadomo od dawna. Ci mniej zorientowani znają temat co najwyżej od 1,5 roku, czyli odkąd kadrę pożegnała najlepsza generacja w historii, która ocieplała wizerunek naszego szczypiorniaka. Sławomir SzmalKarol Bielecki czy Bartosz Jurecki zrobili swoje, usunęli się cień i zostawili miejsce następcom. Za nimi jednak przeraźliwa pustka po wielu latach zaniedbań. 

- Polska piłka ręczna została zostawiona przypadkowi - mówił Karol Bielecki w rozmowie ze sport.pl. I mamy efekty. ME 2018 i MŚ 2019 na kanapie, a droga do ME 2020 zrobiła się niepokojąco wyboista.

Zamiast sielankowej jesieni, niewyobrażalna wpadka w eliminacjach z Izraelem (24:25), ubogim krewnym poważnych reprezentacji. Zamiast spokojnej odbudowy reprezentacji, coraz więcej sygnałów o napięciach wewnątrz szatni. Przecież nie bez przyczyny trener Piotr Przybecki mówił w wywiadach o nadmiernym rozluźnieniu po laniu ze słabiutkim Kosowem, a po kilku dniach do pieca dołożył Arkadiusz Moryto: - Chodzi o to, żebyśmy najpierw wymagali od siebie, a potem od innych, a chyba to poszło w drugą stronę.

Tragedii jeszcze nie ma, w eliminacjach da się jeszcze wrócić z manowców na autostradę do ME, ale to ostatni sygnał ostrzegawczy. Jeśli szczypiorniści nie dostaną się na poszerzony czempionat, na który ponoć nie da się nie awansować, to pozostanie nam liczyć na zdolności organizacyjne działaczy. W MŚ 2023 na pewno wystąpimy jako współgospodarze (ze Szwedami), szykuje się też wspólna kandydatura z Białorusinami do ME 2026. To jednak droga na skróty i właściwie donikąd. Już teraz eksperci alarmują: wielu reprezentantów ma ogromne braki w podstawowych elementach, co wynika z dawnych zaniedbań. Im nie pomoże nawet wybitny fachowiec.

Piłkę ręczną mają uzdrowić tak szumnie reklamowane ośrodki szkolenia. Związek chyba sam zdał sobie sprawę, że projekt ma sens, ale realizacja pozostawia dużo do życzenia. Zwołał coś na kształt "okrągłego stołu", by poznać opinię środowiska. W znacznej mierze negatywną, począwszy od tematu selekcji i wykształcenia trenerów. Dobrze, że przynajmniej powstały pierwsze wnioski i w najbliższym czasie szykuje się ponoć weryfikacja programu. Ostatnie miejsca młodzieżówki i juniorów na ME oraz spadek do europejskiej drugiej ligi rozżarzyły lampkę ostrzegawczą do czerwoności.

Co gorsze, na innych szczeblach nie jest ani trochę lepiej, tym razem niekoniecznie z winy związku. Ponad rok trwała agonia Arki Gdynia, zasłużony klub lada dzień oficjalnie upadnie. To oczywiście nie zasługa ZPRP, że nagle rozpłynęło się ponad 2 mln złotych przekazane z ratusza i zawodniczki od kilku miesięcy nie widziały ani grosza, ale związek niedawno stwierdził, że jest zaskoczony skalą problemów mistrzyń Polski z sezonu 2016/17. Czyżby? Skoro niektóre zawodniczki odeszły latem z Gdyni z powodu zaległości, to ich umowy z winy klubu rozwiązała przecież centrala. Pomimo wielomiesięcznych długów, Arka otrzymała warunkową licencję na występy w Superlidze. To zaledwie wierzchołek góry lodowej. Spośród kobiecych zespołów raptem kilka jest w pełni wypłacalnych.

Jeszcze jedna sprawa - sukcesy kadry napędzały zapotrzebowanie na piłkę ręczną. Odkąd medale pozostały wspomnieniem, drastycznie spadła popularność szczypiorniaka. Koniunkturę nakręcają jeszcze występy PGE VIVE Kielce w Lidze Mistrzów, bo Superligę oglądają głównie fanatycy. Mecze nie potrafią przebić się do świadomości niedzielnego kibica. Gra toczy się praktycznie o srebro, bo mistrzowie Polski są w innej galaktyce i dobitnie pokazał to mecz z trzecią siłą ligi, Azotami. Hit okazał się kitem, VIVE zdemolowało 35:18 rywala kreującego się na potęgę.

"Wiecznie druga" Wisła Płock narobiła sobie zaległości, różnica stała się gigantyczna. Niedawno w oczy biła bezradność Nafciarzy w płocko-kieleckiej batalii, która pozostaje "świętą wojną" bardziej z przyzwyczajenia. Azoty i Wisła to i tak jedyne zespoły, które w jakikolwiek sposób potrafią zagrozić VIVE. Przecież na początku sezonu kielczanie w maksymalnie okrojonym składzie rozprawili się z Górnikiem czy Gwardią, pretendentami do czwórki. O reszcie ligi nie ma co wspominać, niewielu grzeją bitwy o środek tabeli czy nawet o srebro, skoro hasło "Bij mistrza" można włożyć między bajki. 

Trudno być kibicem polskiej piłki ręcznej.

ZOBACZ WIDEO: Paweł Fajdek znalazł się na ustach całego świata. "Ta historia nie zniknie już nigdy" [1/2]


Czy polska piłka ręczna jest w złym stanie?

zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki

Polub Piłkę Ręczną na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna

Komentarze (4):

[ Anuluj ] Odpowiadasz na komentarz:

Dowiedz się jak umieszczać linki od tagów, pogrubiać tekst, itp.
  • hbll 0
    Dzisiaj nawet nie za bardzo ma kto do Niemiec wyjechać. Poza Chrapkowskim, który już w tej bundeslidze gra i to tylko w obronie, nie mamy ani jednego rozgrywającego, który mógłby myśleć o miejscu w klubie bundesligi. Jak wyjeżdżąli bracia Lijewscy, M. Jurecki, Jurasik, Tkaczyk czy Jaszka, a szczególnie Karol Bielecki, to ich niemieckie kluby z miejsca wiedziały, że ściągają zawodników do grania, w większości od zaraz. Dzisiaj trudno wyobrazić sobie, żeby któryś z wyróżniających się graczy superligi, (np. Krupa, Kondratiuk, Szpera, Pilitowski, Łangowski czy Masłowski) mógł choćby śnić o bundeslidze. Zresztą w ostatnim czasie do pierwszej i drugiej bundesligi pojechali m.in. M. Gębala, Sićko, Foluszny, Konitz czy Majdziński, trochę wcześniej Gierak, Grabarczyk i Niewrzawa, i w każdym przypadku ta liga (także 2-ga liga) okazała się zbyt mocna. Jedyne na co dzisiaj stać polski handball w Niemczech, to sporadyczne dobre występy Wyszomirskiego, solidna gra (tylko w obronie) Chrapkowskiego i 2 zawodników, którzy przyzwoicie radzą sobie na swoim poziomie, czyli w 2-giej bundeslidze (Genda i Walczak). Niewiele, zważywszy że pare lat temu mieliśmy graczy we Flensburgu, Hamburgu, Kiel, RNL czy Magdeburgu i wszyscy byli czołowymi postaciami swoich drużyn.
    kibiiicccc Fakt jest taki, że 10 lat temu większość naszej kadry grała w Niemczech, gdzie gra się na dużej intensywności i co tydzień a nawet co 3 dni ma się spotkanie z ciężkim rywalem, przez co zawodnicy tacy jak Tkaczyk czy Jurecki nauczyli się dobrze grać w piłkę ręczną. Teraz sporo zawodników, szczególnie młodych nawet nie może się przebić do pierwszego składu w naszej miernej lidze, ponieważ a) trenerzy boją się stawiać na młodzież i b) nasze szkolenie leży. Według mnie powinniśmy i starać się lepiej szkolić ( nie jest to odkrywcze) i wypychać młodych zawodników na zachód, żeby tam nauczyli się walczyć o swoje miejsce w składzie i uczyli się grać w piłkę ręczną na najwyższym poziomie. Nawet taka 2 liga niemiecka jest o wiele lepsza niż nasza Superliga gdzie połowa zawodników to zawodnicy w wieku 30+ a dobre tępo gry kończy się po 15 minutach meczu.
    Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
  • kibiiicccc 0
    Fakt jest taki, że 10 lat temu większość naszej kadry grała w Niemczech, gdzie gra się na dużej intensywności i co tydzień a nawet co 3 dni ma się spotkanie z ciężkim rywalem, przez co zawodnicy tacy jak Tkaczyk czy Jurecki nauczyli się dobrze grać w piłkę ręczną. Teraz sporo zawodników, szczególnie młodych nawet nie może się przebić do pierwszego składu w naszej miernej lidze, ponieważ a) trenerzy boją się stawiać na młodzież i b) nasze szkolenie leży. Według mnie powinniśmy i starać się lepiej szkolić ( nie jest to odkrywcze) i wypychać młodych zawodników na zachód, żeby tam nauczyli się walczyć o swoje miejsce w składzie i uczyli się grać w piłkę ręczną na najwyższym poziomie. Nawet taka 2 liga niemiecka jest o wiele lepsza niż nasza Superliga gdzie połowa zawodników to zawodnicy w wieku 30+ a dobre tępo gry kończy się po 15 minutach meczu.
    [ 1 komentarz w tej dyskusji ] Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
  • Fan_Kielce nr 1 0
    Trzeba patrzyć na najlepszych : Francja , Niemcy. Tam piłkę ręczną trenuje kilka razy więcej ludzi niż u nas. Razy potencjał ludzki 50, 70 mln daje efekty. Efekty są też w dużo mniejszych krajach Dania, Chorwacja, Islandia gdzie reczna jest bardzo popularna. Trzeba też grać, samo trenowanie nawet z najlepszymi nic nie da. Za moich czasów, (a jestem z miasta piłki ręcznej - Kielc) granie w piłkę ręczną na WF można było policzyć w roku na palcach jednej ręki. Jak będzie duża konkurencja to i sukcesy przyjdą. Swoją drogą jak patrzę na zawodników którzy są w KADRZE POLSKI to zadaje sobie pytanie, czy oni na ten przywilej zasługują ? Czy naprawdę nie ma nikogo lepszego ? I obawiam się, że za wyjątkiem Michała Jureckiego, Mateusza Jachlewskiego którzy zrezygnowali z kadry, faktycznie lepszych nie ma ( Krzysiek Lijewski ten sezon ma bardzo słaby, ale gdyby chciał grać w kadrze to pewnie i tak bym na niego postawił). Nie ma z kogo wybierać. Jeszcze za Wenty byli zawodnicy którzy grali w Niemczech, w dobrym klubie jakim było FUSCHE BERLIN, a nie byli powoływani. Mam na myśli Michała Kubisztala. Teraz nie ma takiego wyboru. Z kadrą nie poradził sobie Talant , ma ogromny problem Piotr Przybecki któremu kibicuje i daje kredyt zaufania. Rozumiem też, że na tą chwilę nie powalczymy z Francją jak równy z równym, ale Izrael....
    kuba859 [Komentarz usunięty przez użytkownika]
    Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
Pokaż więcej komentarzy (1)
Pokaż więcej komentarzy (4)
Pokaż więcej komentarzy (4)
Pokaż więcej komentarzy (4)
Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
×
Sport na ×