WP SportoweFakty.wp.pl – wiadomości sportowe, relacje live, wyniki meczów

Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

10 wymian, które mogły zmienić historię NBA

Michael Jordan mógł nigdy nie zostać gwiazdą Chicago Bulls, a mistrzowskie tytuły mógł zdobywać dla Bulls Kobe Bryant. Oto 10 wymian, które mogły zupełnie zmienić historię NBA. To nie fantastyka. To wymiany, które prawie miały miejsce.
Maciej Kwiatkowski
Maciej Kwiatkowski
AFP / Na zdjęciu: Kobe Bryant i Michael Jordan

10. Michael Jordan do Los Angeles Clippers (1988)

W wielu podobnych rankingach ta niedoszła wymiana znajduje się na samym szczycie. Trudno się temu dziwić. Z jednej strony najlepszy koszykarz, z drugiej jeden z najgorszych klubów w historii NBA. To wymiana, do której prawie doszło w 1988 roku.

Właściciel Chicago Bulls Jerry Reindsorf jest także właścicielem klubu ligi baseballa Chicago Red Sox. Latem 1988 roku Reinsdorf zastanawiał się nad przeniesieniem Red Sox na Florydę. Jordan był dopiero po swoim czwartym sezonie w NBA. Sezon 1987/88 zakończył jako najlepszy strzelec ligi, otrzymując też nagrody dla najbardziej wartościowego gracza (MVP) i najlepszego obrońcy. Po czterech latach gry, jego największym drużynowym sukcesem był jednak tylko jeden awans do drugiej rundy play-off, którą Bulls zresztą przegrali.

Sztab menedżerski Bulls, trenerzy, media i kibice byli podzieleni. Część była zdania, że z tak egoistycznym graczem jak Michael Jordan, Bulls nigdy nie zdobędą mistrzostwa. I wtedy do Reinsdorfa zadzwonił właściciel Los Angeles Clippers Donald Sterling, oferując pięciu dowolnych graczy ze swojego składu (ten skład zaliczył w sezonie 87/88 bilans 17-65...) i przede wszystkim wybór nr 1 i nr 6 w nadchodzącym drafcie. Sterling chciał sprowadzić gwiazdę, która na lokalnym rynku byłaby w stanie konkurować z Magicem Johnsonem, liderem Los Angeles Lakers

Generalny Menedżer Bulls Jerry Krause był za to wówczas ogromnym fanem holenderskiego centra Rika Smitsa i innego przyszłego All-Stara Mitcha Richmonda. Obaj byli dostępni do wyboru w Drafcie 1988 (Smits został wybrany z nr 2 przez Indianę Pacers, a Richmond z nr 5 trafił do Golden State Warriors).

Nie dowiemy się nigdy jak blisko było tej wymiany. Rozmowy trwały ponoć tylko przez kilkanaście godzin. Na koniec Reinsdorf odmówił. Potem Jordan poprowadził jego klub do sześciu mistrzostw NBA (1991, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998). 

9. Allen Iverson do Detroit Pistons (2000)

Młodzi kibice mogą tego nie pamiętać, ale w lipcu 2000 roku prawie doszło do wymiany, która naprawdę mogła zmienić układ sił. Wszystko było już ustalone i dograne. Udział brali w niej Lakers, Philadelphia 76ers, Detroit Pistons i Charlotte Hornets, a wymienianych było aż 14 graczy.

Rozmowy trwały przez kilka dni, a warianty tak dużej wymiany zmieniały się z minuty na minutę. Ostatecznie przybito, że Allen Iverson trafi z 76ers do Pistons, Toni Kukoc z 76ers do Lakers, Jerry Stackhouse powędruje z Pistons do Hornets, a Eddie Jones i Glen Rice trafią do 76ers.

Wszystko to działo się jeszcze zanim Lakers zdobyli trzy kolejne tytuły mistrzowskie, a Iverson w sezonie 2000/01 otrzymał nagrodę MVP i doprowadził 76ers do Finału. Wydarzyło się to też, zanim Pistons zbudowali drużynę, która w 2004 roku zdobyła mistrzostwo NBA...

Wszystko było już na stole i czekało na podpis władz ligi. Dlaczego do wymiany nie doszło? Matt Geiger - wymieniany razem z Iversonem z 76ers do Pistons - musiał zrezygnować z 15 proc. bonusu w kontrakcie, aby ta wymiana spełniła ligowe przepisy. Te 15 proc. bonusu stanowiło 5 mln dolarów. Geiger nie chciał z nich rezygnować. Powiedział "nie" i wymiana przepadła.

Dziś jest to jedna ze zdecydowanie najlepszych historii z cyklu "Co by było gdyby?".

8. Tyson Chandler do Oklahomy City Thunder (2009)

Kiedy kluby uzgadniają transfer, przesyłają sobie dokumenty dotyczące stanu zdrowotnego wymienianych graczy. Jeżeli wszystko się zgadza, kluby kontaktują się z NBA i wymiana staje się oficjalna.

Ale nawet wtedy nie można być jeszcze w 100 proc. pewnym, że faktycznie dojdzie do skutku.

- To jest szalone. Jestem w ogromnym szoku. To chore - tak mówił w 2009 roku 26-letni Tyson Chandler tuż po tym, gdy dowiedział się, że dzień po wymianie nie przeszedł pozytywnie testów medycznych w nowym klubie.

W lutym 2009 roku raczkujący wtedy Oklahoma City Thunder - z dopiero 20-letnimi Kevinem Durantem i Russellem Westbrookiem - pozyskali Chandlera z New Orleans Hornets, w zamian za Joe Smitha, Chrisa Wilcoxa i prawa do DeVona Hardina.

Ale Dr. Carlan Yates, lekarz Thunder, zbadał Chandlera i stwierdził, że duży palec w jego lewej stopie, to potencjalne zagrożenie kontuzją, która może z czasem przerodzić się w poważne kłopoty ze stopą i kolanami. Więc Thunder odwołali wymianę, a Chandler w 2011 roku - już po transferze do Dallas Mavericks - pomógł Dirkowi Nowitzkiemu pokonać Miami Heat LeBrona Jamesa. W kolejnym sezonie Chandler wybrany został najlepszym obrońcą ligi.

W drodze do Finałów 2011 Mavericks pokonali Thunder, którzy do dziś nie zdobyli mistrzostwa. Można się zastanawiać czy młodzi Westbrook, Durant, James Harden i Serge Ibaka - wsparci Chandlerem - nie stworzyliby mistrzowskiej dynastii, zaczynając od tytułów w 2011 i 2012 roku.

Czy wtedy Thunder oddaliby Hardena do Houston Rockets? Od czasu tamtego badania Chandler nigdy nie miał problemów z palcem.

7. Sean Elliot do Houston, Robert Horry do Detroit (1994)

Zanim Robert Horry w 1994 i 1995 roku pomógł Rockets zdobył dwa mistrzowskie tytuły... został wymieniony do Pistons.

- Po tym jak dowiedziałem się o wymianie, wszedłem do gabinetu Rudy'ego Tomjanovicha (trenera Rockets) i powiedziałem mu "Powodzenia". Wtedy pierwszy raz dowiedziałem się, że NBA to biznes - mówił Horry po zdobyciu pierwszego ze swoich aż siedmiu tytułów.

Ale podobnie jak w przypadku wymiany Chandlera do Thunder, wymianę cofnięto, bo jeden z graczy nie przeszedł pozytywnie testów medycznych.

Horry i Matt Bullard w lutym 1994 roku trafili do Detroit, a w przeciwną stronę wędrował niski skrzydłowy Sean Elliott. Elliott rozgrywał swój dopiero swój piąty sezon w NBA i choć rzucał po ok. 15-20 punktów na mecz, to miał za sobą już kłopoty z kolanami i plecami. Tym bardziej zaczął być uważany za kruchego fizycznie gracza, kiedy wymianę za Horry'ego cofnięto ze względu na jego kłopoty z nerką.

W 2000 roku Elliott przeszedł transplantację nerki, ale rok wcześniej pomógł San Antonio Spurs zdobyć pierwsze z pięciu mistrzostw NBA. Niepocieszony Horry pozostał w Houston i w czerwcu 1994 roku pomógł Rockets zdobyć ich pierwszy tytuł. W lutym 1995 roku - rok po nieudanym pozyskaniu Elliotta - Rockets sprowadzili z Portland Clyde'a Drexlera i kilka miesięcy później obronili mistrzostwo.

6. Dwight Howard do Brooklyn Nets (2012)

Rozterki Dwighta Howarda w 2012 roku zmieniły to w jaki sposób jest dziś postrzegany. Howard ostatecznie opuścił Orlando Magic, ale zanim do tego doszło, stał się obiektem żartów, przekleństw i uczynił ze swojego niezdecydowania szopkę. Dziś już mało kto traktuje go poważnie.

Na początku tamtego roku Howard chciał odejść z Magic i dołączyć do Derona Williamsa w Brooklyn Nets. Ówczesny snajper Magic J.J. Redick zdradził, że Howard zdążył się już nawet pożegnać z kolegami z drużyny i przekazał im, że zmienił klub. Magic mieli pozyskać w zamian Brooka Lopeza i dwa wybory w pierwszej rundzie draftu.

Do wymiany ostatecznie nie doszło, Howard przekazał pozostałym graczom Magic, że chce zostać... aby po zakończeniu sezonu raz jeszcze zmienić zdanie.

Ostatecznie w sierpniu 2012 roku trafił do Lakers, ale zanim wyszedł na parkiet przeszedł operację pleców i od tamtego czasu jest już tylko cieniem gracza jakim był w Orlando.

Zobacz wideo: Warszawa doczekała się wielkiej imprezy triathlonowej

Źródło: TVP S.A.

Polub Koszykówkę na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna

Komentarze (0):

[ Anuluj ] Odpowiadasz na komentarz:

Dowiedz się jak umieszczać linki od tagów, pogrubiać tekst, itp.
Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
×
Sport na ×