Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

Wycinek z życia: Dmitrij Muserski - wszechstronny wielkolud służący pomocą

Dlaczego nie został koszykarzem? Jakie myśli przewijały się w jego głowie podczas finału Igrzysk Olimpijskich w Londynie? W szóstym odcinku przedstawiamy sylwetkę środkowego reprezentacji Rosji.
Wiktor Gumiński
Wiktor Gumiński

Ukrainiec nielubiący biegania

Dmitrij Muserski, podobnie jak Taras Chtiej czy Semen Połtawski, urodził się na terenie dzisiejszej Ukrainy. Na świat przyszedł 29 października 1988 roku w Makiejewce, blisko 400-tysięcznym mieście, położonym około 16 kilometrów na wschód od Doniecka. Swoją przygodę z siatkówką rozpoczął w wieku 8 lat. Rodzice ani przez moment nie kwestionowali wyboru ścieżki życiowej syna, ponieważ sami mieli wiele do czynienia ze sportem - matka z siatkówką, ojciec z pływaniem. Fundamenty pod rozwój przyszłej kariery siatkarza położył Borys Osnacz, jego pierwszy trener. Początkowe kroki Muserski stawiał jednak nie w okolicach swojego miejsca urodzenia, a w Charkowie. Tam trenował łącznie 9 lat, by w 2005 zostać wypatrzonym i zakupionym przez Lokomotiw Biełgorod, w barwach którego występuje do dziś.


Zanim zawodnik definitywnie postawił na podporządkowanie całego życia siatkówce, wcześniej próbował swoich sił również w koszykówce. Zapytany pewnego razu "dlaczego z taką sprawnością i takimi warunkami nie został koszykarzem?" odpowiedział: - W dzieciństwie nie lubiłem dużo biegać, choćby nawet od obręczy do obręczy. Jednakże w Biełgorodzie, pod wodzą Giennadija Szipulina, mój stosunek do tego się zmienił. Po 5 km biegu przełajowego zrozumiałem, że lepiej czerpać z tego przyjemność, niż cierpieć i narzekać.

Po pierwszym sezonie w Biełgorodzie, spędzonym w drugiej drużynie, na zapleczu rosyjskiej Superligi, w 2006 roku otrzymał powołanie do juniorskiej reprezentacji Ukrainy na mistrzostwa krajów Europy Wschodniej w Charkowie oraz mistrzostwa Europy w Kazaniu. Wspomniana data okazała się też ważna w życiu Muserskiego z dwóch innych powodów: jesienią zadebiutował w seniorskiej drużynie Lokomotiwu w Lidze Mistrzów oraz, co ważniejsze, przyjął wówczas rosyjskie obywatelstwo.

Scenariusz jak ze snu

Na szerokie wody wypłynął z reprezentacją Rosji w 2010 roku. 4 czerwca, w Jekaterynburgu, zadebiutował w jej barwach w Lidze Światowej. Sborna pokonała wtedy 3:0 Stany Zjednoczone, a Muserski, z dorobkiem 13 punktów, został najlepiej punktującym graczem meczu. W tym czasie występował już na stałe w roli środkowego, co nie było dla niego normą przez całe życie. Młodzieńcze lata spędził bowiem na pozycji atakującego. 

Udany początek przygody z kadrą okazał się dopiero preludium do fali popisów środkowego, która nadeszła w czasie kolejnych dwóch lat i zakończyła się spektakularnym popisem w finale igrzysk olimpijskich w Londynie. Zanim jednak do tego doszło, siatkarz, w 2011 roku, triumfował ze swoim zespołem w Lidze Światowej oraz Pucharze Świata. Pierwszy z turniejów zakończył ze statuetką dla najlepiej zagrywającego.

Muserski błyskawicznie udowodnił swój potencjał całemu siatkarskiemu światu Muserski błyskawicznie udowodnił swój potencjał całemu siatkarskiemu światu
12 sierpnia 2012 roku. Godzina 14:00 czasu brytyjskiego. W meczu o złoto olimpijskie Brazylia prowadzi z kompletnie zagubioną Rosją już 2:0. Trener Władimir Alekno wykorzystuje przerwę między drugim a trzecim setem na wykonanie pokerowej zagrywki, polegającej na przesunięciu Maksima Michajłowa na przyjęcie oraz ustawienie Muserskiego po przekątnej z rozgrywającym. - Kiedy usłyszałem, że mam zagrać jako atakujący, najpierw pomyślałem "jak to? Przecież ostatni raz występowałem na tej pozycji 3 lata temu". Później dostrzegłem, że może to dobry pomysł, ponieważ nikt nie znał mojego stylu. Musiałem to wykorzystać - opowiadał rosyjski środkowy.

Godzina 15:21. Koniec zawodów. Rosjanie zwyciężają 3:2, broniąc po drodze dwóch piłek meczowych w trzeciej partii. Muserski w całym spotkaniu zapisuje na swoim koncie 31 "oczek" (rekordowa zdobycz w finale olimpijskim - przyp. red.), przy 57-procentowej skuteczności w ataku. Zostaje niekwestionowanym bohaterem całego narodu. - Nie sądzę, bym rozegrał najlepszy mecz w karierze. Potrafię spisywać się lepiej. Wypadłem tak dobrze, ponieważ nabrałem pewności siebie, a drużyna mi zaufała. Nie mogłem pozwolić, byśmy poddali się bez walki - wyjaśniał skromnie po fakcie.

Czy Dmitrij Muserski jest według ciebie najlepszym środkowym na świecie?

zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki

Polub Siatkówkę na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna / materiały prasowe

Komentarze (2):

  • Jan Janowski Zgłoś komentarz
    Przecież on nie jest naturalizowany,bo jak wszyscy wiedzieć powinni to jest praktycznie ten sam naród.Wschodni Ukraińcy o wiele bardziej różnią się od tych prawdziwych z Galicji aniżeli
    Czytaj całość
    od Rosjan.Jedynie co łączy tych ze Lwowa i do granic rzeki Zbrucz od reszty to nazwa "Ukrainiec",poza tym same różnice.Siergiej Bubka,Oleg Błochin,Andrij Szewczenko itp itd to tzw. Ruscy-Ukraińcy
    • Todd Zgłoś komentarz
      wiedzieli Rosjanie, kogo naturalizować, fantastyczny zawodnik. czekam kiedy my wreszcie naturalizujemy Leona. niech się Wlfredo żeni jak najszybciej z tą Polką i gra dla nas!
      Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
      ×
      Sport na ×