Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

Warta z nowym trenerem i ostatnią szansą na uratowanie sezonu

I liga osiągnęła półmetek i każdy klub może dokonać pierwszych podsumowań. Gdzie wnioski będą najsmutniejsze? Bez wątpienia w Poznaniu. Właśnie tam gra drużyna, która rozczarowała najbardziej.
Szymon Mierzyński
Szymon Mierzyński

Przed sezonem zieloni dokonali wielu transferów, pozyskano graczy z nazwiskami, znacznie rozszerzono kadrę, tworząc sprzyjające warunki do osiągnięcia sukcesu. Wydawało się, że wszystko zmierza we właściwym kierunku. Już wiosną poznaniacy grali bardzo solidnie i seryjnie odnosili zwycięstwa.

Co zatem sprawiło, że nowe rozgrywki przyniosły tak wielki regres? Po 17 kolejkach nie da się oprzeć wrażeniu, że klucz tkwi w osobie Bogusława Baniaka. To jedyny szkoleniowiec, który na przestrzeni kilku lat osiągał z Wartą sukcesy, a ostatnio w znakomitym stylu uchronił ją przed spadkiem. Tymczasem latem mu nie zaufano i zatrudniono w jego miejsce Czesława Jakołcewicza. Efekt? Dziś "Bebeto" zmierza z Miedzią Legnica do I ligi, a zielonym bliżej jest do strefy spadkowej niż upragnionej T-Mobile Ekstraklasy.

Jakołcewicz w pierwszych pięciu kolejkach nowych rozgrywek (bo tylko tyle wytrwał na stanowisku) zafundował kibicom niezwykle siermiężny futbol, pozbawiony jakiegokolwiek polotu. Prezes Izabella Łukomska-Pyżalska szybko zareagowała na ten marazm i zatrudniła Artura Płatka. To z pewnością dużo lepszy wybór, ale faktem jest, że po ponad dwóch miesiącach pracy 41-letni szkoleniowiec znalazł się w punkcie wyjścia. Ostatni mecz z Wisłą Płock boleśnie pokazał, że w grze poznaniaków nie ma absolutnie żadnego postępu. Bilans samego Płatka zresztą też nie powala (cztery zwycięstwa, cztery remisy, cztery porażki).

Były trener m. in. Jagiellonii, Cracovii i Pogoni trafił do Poznania jako strażak. Nie miał możliwości przepracowania z zespołem okresu przygotowawczego, mógł tylko na szybko korygować błędy poprzednika. Trzeba przyznać, że forma fizyczna drużyny uległa poprawie, jednak piłkarsko pożar nie został ugaszony. Warta nadal gra brzydko i siermiężnie. Najgorsze jest to, że poznaniacy za nic w świecie nie potrafią dostosować swojego stylu do realiów I-ligowych. Próby kombinacyjnej gry - zwłaszcza w pojedynkach u siebie, gdzie trzeba atakować pozycyjnie - spełzają na niczym, a stosujący dużo prostsze środki rywale punktują ekipę z Drogi Dębińskiej niczym wytrawny bokser. Szczytem niemocy było piątkowe starcie z przeraźliwie słabą Wisłą Płock. Nawet na tle takiego przeciwnika zieloni nie potrafili się przełamać.

Obserwując poczynania poszczególnych zawodników, trudno znaleźć indywidualne mankamenty. Nikomu nie można odmówić determinacji i zaangażowania. Każdy z osobna potrafi błysnąć niezłym zagraniem, problem jednak w tym, że w Poznaniu nie ma zespołu. Współpraca na boisku to coś, co zwłaszcza w pojedynkach u siebie w zasadzie nie istnieje. Sytuację znakomicie obrazuje cała grupa niedociągnięć, które doprowadzają trybuny do wściekłości. Mnóstwo niecelnych podań, piłka odskakująca przy przyjęciu na kilka metrów, niegroźne dośrodkowania, beznadziejne strzały z dystansu - to typowe dla drużyn, którym nic nie wychodzi. A taką drużyną jest dzisiaj Warta.

Gdzie tkwi przyczyna? Trudno znaleźć racjonalne wytłumaczenie. Pod względem personalnym poznaniacy mają zespół na ścisłą czołówkę I ligi. Kadra jest bardzo szeroka, drużynie nie brakuje niczego, a jednak wyniki nie są ani trochę lepsze niż wówczas, gdy Warta ledwo wiązała koniec z końcem.

Prezes Izabella Łukomska-Pyżalska jest rozgoryczona przebiegiem rundy jesiennej. Po ostatnim spotkaniu wyjechała ze Stadionu Miejskiego niemal natychmiast, a zimą planuje przeprowadzenie wielu zmian. Już wiemy, że jedną z nich jest zwolnienie trenera Płatka. Jeszcze niedawno taki scenariusz wydawał się mało prawdopodobny, ale po kompromitującej klęsce z Wisłą Płock czara goryczy się przelała. Swoją szansę otrzymał teraz Jarosław Araszkiewicz - szkoleniowiec niezbyt utytułowany, ale jednak znający realia twardej walki o awans. "Araś" maczał palce w kwalifikacji do I ligi Wisły Płock oraz Olimpii Elbląg. To wbrew pozorom dobra rekomendacja, świadcząca o znajomości tematu, a właśnie to wydaje się kluczowe dla sukcesu Warty.

Dziś do upragnionej strefy poznański zespół traci dziesięć punktów. Czy to dystans, który można jeszcze odrobić? Raczej wątpliwe, a na pewno niezwykle trudne. Poznaniacy potrzebują błyskawicznej metamorfozy i długiej serii zwycięstw. Tymczasem w obecnych rozgrywkach nie wygrali więcej niż dwóch spotkań z rzędu, poza tym katastrofalnie spisują się u siebie, co raczej dyskwalifikuje ich z walki o czołówkę.

W tym roku zieloni rozegrają jeszcze trzy spotkania - wszystkie na Stadionie Miejskim. Jak słusznie zauważyła prezes Izabella Łukomska-Pyżalska, to już absolutnie ostatni dzwonek, by odbić się od dna i ruszyć w górę tabeli. Wiary przy Drodze Dębińskiej wciąż nikomu nie brakuje. Kibice znów będą wchodzić na mecze za darmo, co z pewnością ożywi smutne dotąd trybuny. Warciarze muszą wreszcie zacząć wygrywać u siebie. Bez tego o końcowym sukcesie mogą jedynie pomarzyć.

->Więcej o Warcie Poznań

Polub Piłkę Nożną na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna

Komentarze (3):

  • Dota Zgłoś komentarz
    Baniak przeszedł na emeryture nalezało zatrudnić Leo ^^
    • ERrr Zgłoś komentarz
      Baniakowi dysk wypadł i serce już nie tą krew pompuje bo nie przekleństwami zdobywa się awans a szumu koło siebie każdy może robić liczą się efekty Baniak miał podobne warta jest
      Czytaj całość
      nadal tam gdzie była. Szkoda może coś zmieni Araszkiewicz.
      • maruts Zgłoś komentarz
        a gdzie był Płatek w zeszłej rundzie ? na wczasach ? ma lepsze kwalifikacje niż Araszkiewicz tak więc niech Pyżalska nie opowiada głupot, sp..... z Baniakiem i tyle
        Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
        ×
        Sport na ×