WP SportoweFakty.wp.pl – wiadomości sportowe, relacje live, wyniki meczów

Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

Lew Jaszyn - Czarna Pantera z Moskwy

- Jedynym uczuciem przewyższającym radość z ujrzenia Jurija Gagarina w przestrzeni kosmicznej jest frajda z obronienia rzutu karnego - mówił Lew Jaszyn, laureat Złotej Piłki za rok 1963.
Ziemowit Ochapski
Ziemowit Ochapski

W 1929 roku z polecenia Józefa Stalina w istniejącym od niedawna Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich rozpoczęto walkę z religią. Ateistyczna organizacja o nazwie Związek Wojujących Bezbożników zaangażowała się w kampanię wymierzoną przeciwko cerkwi prawosławnej oraz innym wyznaniom, polegającą na niszczeniu obiektów sakralnych, cmentarzy oraz przekazywaniu służbom bezpieczeństwa ZSRR list księży, których należało wymordować. W tym samym roku, dokładnie 22 października w Moskwie na świat przyszedł Lew Iwanowicz Jaszyn, którego siedemdziesiąt jeden lat później FIFA umieściła w jedenastce stulecia na pozycji bramkarza.

- Co to za golkiper, który nie przejmuje się wpuszczonymi bramkami? On musi o nich myśleć! Jeśli przestaje, jest skończony niezależnie od tego, co działo się w przeszłości - opowiadał Rosjanin o swoim fachu. Kiedyś futbol był inny - pieniądze nie grały w nim pierwszych skrzypiec, a piłkarzy w pierwszej kolejności nie obchodziły zera na koncie, lecz wywalczone tytuły. Żeby wyżywić rodzinę, futbolista często musiał godzić popisy na boisku z normalną pracą.

Lew Jaszyn nie miał łatwego dzieciństwa. Wraz z bliskimi mieszkał w jednym z ciasnych moskiewskich mieszkań, położonych w pobliżu fabryki, w której pracował jego ojciec. Chłopak większą część wolnego czasu spędzał z przyjaciółmi, grając w piłkę nożną na pobliskim placu. Sielanka skończyła się jednak w 1941 roku, gdy z powodu trwającej II Wojny Światowej został wraz z rodziną ewakuowany do Uljanowska, leżącego niemal dziewięćset kilometrów na wschód od Moskwy. Po ukończeniu piątej klasy szkoły podstawowej oddelegowano go do pracy w fabryce wojskowej, gdzie zdobywał doświadczenie zawodowe jako monter.

Gdy trzy lata później wrócił w rodzinne strony, nie udało mu się uciec od godzin spędzonych w zakładzie. Dwoma tramwajami i metrem dojeżdżał do Tuszyna. Wstawał o piątej rano, a do domu wracał po zmroku, gdyż wieczorami kopał piłkę w przyzakładowej drużynie.

Lew lubił również grać z kolegami w koszykówkę w jednej z sal gimnastycznych położonych w pobliżu fabryki, w której pracował. Był dość wysoki, więc miał predyspozycje do uprawiania tego sportu. Po wojnie oddał się jednak całkowicie piłce nożnej oraz... hokejowi. Marzył o karierze napastnika, lecz jego pierwszy trener, Władimir Czeczerow, wystawiał go na pozycji bramkarza. W wieku osiemnastu lat Jaszyn załamał się psychicznie. Coraz trudniej było mu łączyć ciężką pracę z uprawianiem sportu, więc odszedł z zakładu, wyprowadził się z domu i zamieszkał u przyjaciela. Wkrótce pomocną dłoń wyciągnął do niego legendarny Arkadij Czernyszow - wówczas już trener hokejowej sekcji Dynama Moskwa. Zagubiony chłopak otrzymał szansę na lepsze jutro.

Jaszyn wzorem Czernyszowa łączył grę w futbol z wojażami po hokejowym lodowisku. W 1949 roku był trzecim golkiperem sekcji piłkarskiej, tocząc bój o wyjściowy skład z Aleksiejem Komiczem oraz Walterem Sanają. Formę szlifował na lodowisku, gdzie święcił niemałe triumfy, sięgając w 1953 roku z Dynamem po mistrzostwo ZSRR. Dopiero wówczas opuścił ławkę rezerwowych w zespole piłkarzy i mógł w pełni poświęcić się temu, o czym zawsze marzył - występom na zielonej murawie.

Wielka kariera Jaszyna rozpoczęła się w bardzo mało radziecki sposób, gdyż jest świetnym materiałem na film rodem z Hollywood. Była wiosna 1949 roku, a Dynamo rozgrywało sparingowy mecz z Traktorem Stalingrad. Golkiper drużyny przeciwnej popisał się potężnym wykopem, a próbujący złapać piłkę Lew zderzył się z kolegą z zespołu, co skończyło się kuriozalnym golem dla Traktora. Nawet oglądający to spotkanie oficjele klubu z Moskwy nie mogli powstrzymać się od śmiechu.

Starcie z ekipą ze Stalingradu nie było jedynym, które nazywany "Czarną Panterą" (ze względu kolor noszonego stroju bramkarskiego oraz nadludzką sprawność fizyczną) Lew Jaszyn chciałby wymazać z pamięci. Golkiper Dynama Moskwa popisał się również "babolami" w pojedynkach ze stołecznym Spartakiem (1950) oraz z Dynamem Tbilisi (1953). Tylko cud sprawił, że młody bramkarz nie został w trybie natychmiastowym wyrzucony z klubu, a dzięki ćwiczeniom wykonywanym pod okiem odchodzącego powoli na sportową emeryturę Aleksieja Komicza nauczył się właściwie ustawiać i wkrótce stał się najlepszym golkiperem na świecie. "Czarna Pantera" zrewolucjonizował grę na swojej pozycji, często starając się powstrzymywać ataki rywala już na przedpolu.

fot. Kroon, Ron / Anefo - Nationaal Archief, Den Haag, Rijksfotoarchief: Fotocollectie Algemeen Nederlands Fotopersbureau (ANEFO), 1945-1989 - negatiefstroken zwart/wit, nummer toegang 2.24.01.05, bestanddeelnummer 918-4493 fot. Kroon, Ron / Anefo - Nationaal Archief, Den Haag, Rijksfotoarchief: Fotocollectie Algemeen Nederlands Fotopersbureau (ANEFO), 1945-1989 - negatiefstroken zwart/wit, nummer toegang 2.24.01.05, bestanddeelnummer 918-4493

Lew Jaszyn to uosobienie lojalności - całą karierę spędził w jednym klubie. Wraz z Dynamem Moskwa pięciokrotnie sięgnął po mistrzostwo ZSRR (1954, 1955, 1957, 1959 i 1963), a o jeden raz więcej jego zespół kończył ligową rywalizację na drugiej pozycji w tabeli (1950, 1956, 1958, 1962, 1967 oraz 1970). "Czarna Pantera" ma również na koncie trzy puchary Związku Radzieckiego (1953, 1967 i 1970), a z reprezentacją ZSRR czwarte miejsce na mundialu (1966), mistrzostwo i wicemistrzostwo Europy (odpowiednio 1960 i 1964) oraz triumf na igrzyskach olimpijskich (1956). O jego umiejętnościach indywidualnych wszystko mówi jedno wyróżnienie: Złota Piłka za rok 1963. Lew Jaszyn do dnia dzisiejszego jest jedynym bramkarzem, który zwyciężył w tym plebiscycie. W pokonanym polu pozostawił Gianniego Riverę z Milanu oraz Jimmy'ego Greavesa z Tottenhamu.

Polub Piłkę Nożną na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna

Komentarze (2):

[ Anuluj ] Odpowiadasz na komentarz:

Dowiedz się jak umieszczać linki od tagów, pogrubiać tekst, itp.
  • Zapora 0
    Pamiętam mecz pożegnalny na Łużnikach tego wspaniałego bramkarza. Zegnały go największe tuzy ówczesnego piłkarstwa światowego. To była naprawdę "reprezentacja reszty świata" w której składzie wystąpili także Polacy. Włodzimierz Lubański w ataku i Zygmunt Anczok na lewej obronie ( oczywiście nie grali całego meczu)
    Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
  • PSŻ-owiec 0
    Przyznam, że to jeden z moich ulubionych bramkarzy w historii "kopanej". Cieszę się bardzo, że pojawiał się taki artykuł. P.S. Mam nadzieję, że ktoś napiszę o Gordonie Banksie (jego słynna obronna...główką z meczu z Brazylią w MŚ 70').
    Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
Pokaż więcej komentarzy (2)
Pokaż więcej komentarzy (2)
Pokaż więcej komentarzy (2)
Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
×
Sport na ×