WP SportoweFakty.wp.pl – wiadomości sportowe, relacje live, wyniki meczów

Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

Malwina Smarzek: To nie sok z gumijagód. My naprawdę sporo potrafimy

Kadra polskich siatkarek przystępuje do turnieju Ligi Narodów w holenderskim Apeldoorn bez kompleksów i strachu. - W naszej grze widać postęp, dlatego warto wierzyć w naszą drużynę - apelowała Malwina Smarzek w rozmowie z naszym portalem.
Michał Kaczmarczyk
Michał Kaczmarczyk
WP SportoweFakty / Na zdjęciu: Malwina Smarzek

Michał Kaczmarczyk, WP SportoweFakty: Wróciłyście do Europy po dziesiątkach tysiącach kilometrów spędzonych w samolotach i wojażach na inne kontynenty. I macie naprawdę dobre warunki do nabierania sił przed startem turnieju w Apeldoorn.

Malwina Smarzek, atakująca reprezentacji Polski kobiet: To dla nas naprawdę miła odmiana po tym, co miałyśmy wcześniej. W Chinach mieszkałyśmy w hotelu, który tak właściwie był małym pałacem i robił niesamowite wrażenie. Ale czułyśmy się w nim zamknięte, do tego jeszcze dochodziło gorąco i wilgotne powietrze. A w Holandii mamy koło siebie lasy, stadninę koni... Możemy wypocząć po tych wojażach. Poza tym teraz dzwonimy do swoich bliskich w zwykłych porach i nie musimy się po trzy razy zastanawiać, czy oni jeszcze śpią! Funkcjonujemy w miarę normalnie, niektórzy jeszcze mają problemy z jetlagiem. Ale to normalne, skoro dopiero co udało nam się przestawić na strefę azjatycką, a trzeba było lecieć do Europy. Na szczęście zostajemy już na swoim kontynencie, wszystko powinno być OK.

Jak wyglądało wasze radzenie sobie z jetlagiem? Ile czasu dawałyście sobie na przystosowanie się do nowej strefy czasowej?

Dla każdej z nas to jest dość indywidualna rzecz. Na szczęście każda podróż kończyła się tak, że przylatywałyśmy do docelowego kraju wieczorem, mogłyśmy zjeść kolację i od razu iść spać. To najlepsze, co mogło nas spotkać, bo dłuższe spanie w ciągu dnia razem z jetlagiem to problemy ze snem w nocy. Mnie ominęły większe problemy z dostosowaniem się do stref czasowych. Czasem trudno było zasnąć, ale wiadomo, że tu po spotkaniu w człowieku buzują emocje, wcześniej jest kolacja i wideo, potem rozmawia się z różnymi ludźmi i to czekanie na sen trochę się przedłuża.

Podróż do Holandii była w miarę komfortowa?

Nie narzekam, to była jedna z naszych "krótszych" podróży w tym sezonie. Godzina promem z Makau do Hongkongu, stamtąd miałyśmy bezpośredni lot do Amsterdamu, niecałe trzynaście godzin. A po wylądowaniu godzina drogi do hotelu, tak że nie ma na co narzekać. Aczkolwiek wyjątkowo nie lubię bardzo długich lotów, to jest po prostu coś okropnego, zwłaszcza po turnieju, kiedy człowiek wraca zmęczony, z mniejszymi i większymi urazami, przeciążeniami i opuchnięciami. W samolocie miałam miejsce przy korytarzu i mogłam trochę się rozciągnąć, ale kiedy siedzi się w środku, prawie bez ruchu, to po trzynastu godzinach lotu samo pójście na trening jest wyzwaniem.

Na stronie FIVB można dowiedzieć się, że jest pani najlepiej punktującą zawodniczką Ligi Narodów, o Malwinie Smarzek piszą tam "scoring machine". Ile jeszcze mocy ma ta maszyna po dwóch wyczerpujących turniejach?

Mam jeszcze trochę tej siły, absolutnie nie mam dosyć. Muszę to powiedzieć, bo zaczynają mnie trochę denerwować głosy, że podobno jestem absolutnie wykończona, za chwilę się rozsypię i już nie damy rady grać. Nastawiłam się na to, że będę dostawała dużo piłek w każdym meczu i dla mnie to żaden problem. Jedyne problemy fizyczne miałam w Stanach; czułam się źle w meczu z Turcją i sama do końca nie wiem, poza tym jest bardzo dobrze. Wmawianie sobie ogromnego zmęczenia w niczym nie pomoże.

ZOBACZ WIDEO Toulouse FC pozostaje w Ligue 1. Cudu nie było [ZDJĘCIA ELEVEN SPORTS]

Po prostu się cieszę, że zdobywam swoje punkty i realizuję to, czego wymaga ode mnie trener w tej roli. Wiadomo, że inne zespoły nastawiają się na mnie swoim blokiem i punktowanie jest coraz trudniejsze, nawet jeżeli ostatnio tych punktów w jednym meczu było trzydzieści osiem. Każdy się pyta o moje zdrowie, niektórzy starają się wmawiać, że coś jest nie tak, ale ja zapewniam, że czuję się dobrze.

Ostatni turniej w Makau przyniósł wielką radość po zwycięstwie 3:2 z Chinami, ale i poczucie niedosytu po porażkach z Serbią i Tajlandią. W setach, które polska kadra mogła wygrać, a tego nie zrobiła, brakowało chyba większego wsparcia całej drużyny dla atakującej i chłodnej głowy.

Ale ja czuję wsparcie od koleżanek i je wtedy miałam, bo wygrywamy i przegrywamy razem, jesteśmy jednym zespołem. Mamy taki, a nie inny system grania, poza tym wiem, że kiedy będę miała problem, to na parkiet wejdzie Monika Bociek albo Martyna Łukasik i dadzą sobie świetnie radę.

Oczywiście, teraz wszyscy możemy się zastanawiać, co by było, gdyby w ostatnim secie z Tajlandią... Ten mecz mógł zakończyć się zupełnie inaczej, podobnie jak gra z Serbkami, ale patrząc z perspektywy tego, że jeszcze niedawno niektórzy ludzie skreślali nas i mówili, że ugramy w całym turnieju może dwa sety, nie mamy powodów do wielkiego smutku. Gramy dobrze, punkt za punkt, wygrałyśmy dwa mecze, a te przegrane końcówki to kwestia doświadczenia, które musimy zdobywać. To może nudny temat, bo ciągle się o nim mówi, ale nie zdobędzie się pewności siebie na mecze z mistrzyniami olimpijskimi lub Europy, grając ciągle z rywalami na poziomie zeszłorocznej drugiej dywizji World Grand Prix.

My dopiero wchodzimy na wysoki poziom grania, na którym są już nasi rywale w Lidze Narodów. Na nasze końcówki w tych ostatnich przegranych meczach składają się wybory każdej z nas, podejmowane pod wpływem emocji i żeby wygrywać w takich chwilach, potrzebujemy ogrania. Myślę, że spokojnie je zdobędziemy i za jakiś czas to my będziemy wygrywać decydujące piłki, ale musimy to wypracować na parkiecie, bo nie da się tego zrobić na treningu. Zostałyśmy wrzucone na głęboką wodę i wiadomo, że gra się o punkty i jak najlepszy wynik, ale dla nas najważniejsza jest szansa gry z tak mocnymi przeciwnikami i radość z tego, że dotrzymujemy im kroku.

Na pewno inny jest odbiór waszej drużyny, wzbudzacie zdecydowanie więcej pozytywnych emocji niż jeszcze rok temu. Nawet po przegranych meczach,

Atmosfera wokół nas jest zdecydowanie bardziej przyjazna, bez wątpienia. Mogłyśmy narzekać na to, że nie wszyscy mieli dobrze zdanie o nasze grze, ale może nasza reprezentacja na to sobie zasłużyła, jakkolwiek to źle nie zabrzmi. Kibice oczekiwali od nas zdecydowanie więcej niż poziomu, jaki prezentowałyśmy w zeszłym roku i chcieli, byśmy się włączyły do walki o najwyższe cele.

Frustrowało nas to, że jesteśmy surowo ocenianie przez ludzi, którzy nie widzą naszej pracy na treningach, choć to akurat zwykłe w życiu sportowca. Teraz to się zmieniło, aczkolwiek staramy się nie angażować w przeglądanie Internetu i czytanie opinii, bo zwykle to bardziej przeszkadza niż pomaga, nawet po rozegraniu dobrego spotkania. Ale to wszystko idzie w dobrym kierunku i cieszę się, że ludzie to widzą. Że gratulują mimo porażki, bo widzą, że grałyśmy dobrze.

Według mnie mecze w Makau wyglądały jeszcze lepiej niż te w Stanach. A nie było łatwo, bo miałyśmy bardzo mało czasu na przygotowania i zgranie się ze sobą, do tego przyjechałyśmy do Szczyrku tuż po lidze i trzeba było uporać się z różnymi urazami. Każdy mecz to dla nas szansa na poprawę kolejnych elementów i wierzę, że im dalej w sezon, tym będzie lepiej.

Ile meczów wygrają polskie siatkarki w turnieju Ligi Narodów w Apeldoorn?

zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki

Polub Siatkówkę na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna

Komentarze (3):

[ Anuluj ] Odpowiadasz na komentarz:

Dowiedz się jak umieszczać linki od tagów, pogrubiać tekst, itp.
  • ferdynand 0
    dokładnie ...
    .
    jak technicznie/taktycznie im ustępujemy [o co nie jest trudno;)))] - to zwiększamy moc determinacji / nie poddawania się w każdej sytuacji / waleczności - za wszelką cenę !
    .
    kibice wybaczą wszystkie przegrane - jak zobaczą OGIEŃ na parkiecie !
    .
    krew / pot / łzy złości [nie rozpaczy] zostawione na boisku ...
    .
    nie tolerujemy za to : głupich minek i spuszczonych oczek i miękkich łydek !
    .
    DO BOJU DZIEWUCHY !!!
    baleron Grunt to nie przegrywać meczów jeszcze przed wyjściem na parkiet. Walczyć w każdej akcji i powinno to iść do przodu. Powodzenia.
    Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
  • baleron 0
    Grunt to nie przegrywać meczów jeszcze przed wyjściem na parkiet. Walczyć w każdej akcji i powinno to iść do przodu. Powodzenia.
    [ 1 komentarz w tej dyskusji ] Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
  • ferdynand 1
    "To będzie też okazja na
    treningi czysto techniczne
    i
    poprawa niuansów,
    na które w sezonie i podczas przygotowań do konkretnej imprezy po prostu nie ma czasu."
    .
    mam nadzieję że nie tylko Mali ale i reszta dziewczyn wezmą to pod uwagę - np. środkowe zaczną wreszcie :
    1/ trafiać w piłkę
    2/ uderzać w piłkę z siłą dorosłej rosłej babki a nie niemowlaka
    .
    a przyjmujące nauczą się :
    1/ prać po prostej
    2/ obijać zewnętrzne łapki bloku
    .
    a libero nauczy się :
    1/ dogrywać dokładnie proste piłki sposobem dolnym
    .
    to dopiero będzie widoczny postęp ... wręcz geometryczny
    .
    Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
Pokaż więcej komentarzy (3)
Pokaż więcej komentarzy (3)
Pokaż więcej komentarzy (3)
Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
×
Sport na ×