Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

Z kartek kalendarza - 23 sierpnia: Leigh Adams mistrzem świata juniorów. Wygrana Śwista

W 1992 roku Australijczyk Leigh Adams wygrał finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Dwa lata później Piotr Świst triumfował w Toruniu w półfinale Indywidualnych Mistrzostw Polski.
Przemysław Jany
Przemysław Jany

W 1994 roku odbył się półfinał Indywidualnych Mistrzostw Polski. O przepustkę do 50. finału zawodnicy walczyli w Toruniu. Zwyciężył Piotr Świst, który wyprzedził zawodnika gospodarzy Jacka Krzyżaniaka oraz Adama Łabędzkiego z Leszna.

Wyniki zawodów:
1.
Piotr Świst (Gorzów Wlkp.) - 13 pkt.
2. Jacek Krzyżaniak (Toruń) - 10
3. Adam Łabędzki (Leszno) - 9
4. Robert Sawina (Gdańsk) - 9
5. Janusz Stachyra (Częstochowa) - 9
6. Tomasz Gollob (Bydgoszcz) - 9
7. Jarosław Olszewski (Gdańsk) - 9
8. Adam Fajfer (Gniezno) - 9
9. Jacek Gollob (Bydgoszcz) - 8
10. Piotr Paluch (Gorzów Wlkp.) - 7
11. Dariusz Fliegert (Rybnik) - 7
12. Adam Pawliczek (Rybnik) - 6
13. Eugeniusz Tudzież (Rybnik) - 5
14. Ryszard Franczyszyn (Gorzów Wlkp.) - 3
15. Zenon Kasprzak (Piła) - 3
16. Waldemar Szuba (Wrocław) - 2
Rez. Mirosław Kowalik (Toruń) - 3
Rez. Marek Kępa (Lublin) - 0

W 1964 roku reprezentacja Trzech Koron w składzie - Bjorn Knutsson, Ove Fundin, Gote Nordin, Rune Sormander i Soren Sjosten wywalczyła złoty medal Drużynowych Mistrzostw Świata. W RFN na torze w Abensbergu na drugim miejscu zawody zakończył zespół ZSRR, a na trzecim kadra Wielkiej Brytanii. Polacy zajęli ostanie miejsce. Najwięcej punktów dla Biało-Czerwonych wywalczył Andrzej Wyglenda (8 pkt.).

Wyniki finału DMŚ:

I. Szwecja - 34 pkt.
Bjorn Knutsson - 11
Ove Fundin - 6
Gote Nordin - 10
Rune Sormander - 7
Rez. Soren Sjosten - 0

II. ZSRR - 25 pkt.
Igor Plechanow - 8
Boris Samorodow - 3
Giennadij Kurylenko - 8
Jurij Czekranow - 6
Rez. Wiktor Trofimow - ns

III. Wielka Brytania - 21 pkt.
Barry Briggs - 9
Ron How - 2
Ken McKinlay - 7
Nigel Boocock - 3
Rez. Brian Brett - 0

IV. Polska - 16 pkt.
Andrzej Pogorzelski - 3
Zbigniew Podlecki - 3
Andrzej Wyglenda - 8
Marian Kaiser - 0
Rez. Marian Rose - 2

W sezonie 2009 w duńskim Holsted polska reprezentacja juniorów sięgnęła po złoty medal Drużynowych Mistrzostw Europy Juniorów. Barwy Biało-Czerwonych reprezentowali: Maciej Janowski (15 pkt.), Sławomir Musielak (1 pkt.), Patryk Dudek (2 pkt.), Dawid Lampart (7 pkt.) i Przemysław Pawlicki (15 pkt.). Żużlowcy ze Szwecji wywalczyli tytuł wicemistrzowski. Natomiast zawodnicy gospodarzy stanęli na najniższym stopniu podium.

Wyniki finału DMEJ:

I. Polska - 40 pkt.
Maciej Janowski - 15
Sławomir Musielak - 1
Patryk Dudek - 2
Dawid Lampart - 7
Przemysław Pawlicki - 15

II. Szwecja - 38 pkt.
Simon Gustafsson - 12
Anton Rosen - 6
Ludvig Lindgren - 7
Linus Sundstrom - 5
Dennis Andersson - 8

III. Dania - 27 pkt.
Michael Jepsen Jensen - 10
Rene Bach - 10
Simon Nielsen - 1
Patrick Bjerregaard - 0
Michael Palm Toft - 6

IV. Czechy - 15 pkt.
Michael Hadek - 9
Pavel Pucko - 2
Michal Dudek - 0
Jan Holub - 2
Vaclav Milik jr. - 2

W sezonie 2009 finał Indywidualnych Mistrzostw Europy odbył się w rosyjskim Togliatti. Triumfatorem zmagań został zawodnik gospodarzy Rienat Gafurow. Srebrny medal powędrował na szyję Ukraińca Andrija Karpowa. Czech Ales Dryml sięgnął po medal brązowy.

Wyniki finału IME:
1. Rienat Gafurow (Rosja) - 13+3 pkt.
2. Andrij Karpow (Ukraina) - 13+2
3. Ales Dryml jr. (Czechy) - 13+1
4. Ronnie Jamroży (Polska) - 12
5. Josef Franc (Czechy) - 11
6. Denis Gizatullin (Rosja) - 9
7. Matej Kus (Czechy) - 8
8. Siemion Własow (Rosja) - 8
9. Danił Iwanow (Rosja) - 6
10. Sergiej Darkin (Rosja) - 6
11. Jevgenijs Karavackis (Łotwa) - 4
12. Maks Gregoric (Słowenia) - 4
13. Mads Korneliussen (Dania) - 4
14. Jozsef Tabaka (Węgry) - 4
15. Władimir Dubinin (Rosja) - 3
16. Martin Malek (Czechy) - 2

Najlepszym juniorem na świecie w 1992 roku został Australijczyk Leigh Adams. Na owalu w Pfaffenhofen drugą lokatę zajął Anglik Mark Loram, a trzecią jego rodak Joe Screen. Polak Tomasz Gollob uplasował się na piątej pozycji.

Wyniki finału IMŚJ:
1. Leigh Adams (Australia) - 14+3 pkt.
2. Mark Loram (Anglia) - 14+2
3. Joe Screen (Anglia) - 13
4. Lars Gunnestad (No) - 10
5. Tomasz Gollob (Polska) - 10
6. David Norris (Anglia) - 9
7. Niklas Klingberg (Szwecja) - 9
8. Jorgen Hultgren (Szwecja) - 8
9. Hans Clausen (Dania) - 8
10. Mikael Max (Szwecja) - 8
11. Tomasz Bajerski (Polska) - 6
12. Wiktor Hajdym (ZSRR) - 4
13. Robert Johansson (Szwecja) - 3
14. Kim Brandt (Dania) - 2
15. Robert Sawina (Polska) - 1
16. Matthias Koch (Niemcy) - 0
Rez. Jiri Stovicek (Czechosłowacja) - 0
Rez. Rene Madsen (Dania) - 0


W 1987 roku finał Indywidualnych Mistrzostw Europy na trawie odbył się w Nadlstadt (RFN). Triumfował znany ze startów w Polsce Czechosłowak Roman Matousek. Reprezentant gospodarzy Joachim Reitzl był drugi, a Anglik Rob Dolman był trzeci.

Wyniki zawodów:
1. Roman Matousek (Czechosłowacja) - 24 pkt.
2. Joachim Reitzel (RFN) - 22
3. Rob Dolman (Wielka Brytania) - 17
4. Bernhard Osterloher (RFN) - 16
5. Konrad Oberauer (RFN) - 13
6. Uppie Bos (Holandia) - 13
7. Harm Horstede (Holandia) - 11
8. Will James (Wielka Brytania) - 11
9. Kent Noer (Dania) - 10
10. John Bostin (Wielka Brytania) - 10
11. Mike Beaumont (Wielka Brytania) - 9
12. Tommy Lindgren (Szwecja) - 8
13. Wolfgang Barth (RFN) - 5
14. Alain Blondy (Francja) - 4
15. Vaclav Milik (Czechosłowacja) - 2
16. Bent Jorgensen (Dania) - 2
17. Mikael Messing (Szwecja) - 2
18. Ole Madsen (Dania) - 1

W sezonie 1981 w zawodach o Złoty Kask rywalizowano w czterech rundach. Ostatnią rozegrano w Lesznie. Turniej zakończył się triumfem Leonarda Raby, który w klasyfikacji końcowej uplasował się na drugiej pozycji. Z wygranej cieszył się natomiast bydgoszczanin Bolesław Proch. Dla torunianina Jana Ząbika przypadła trzecia lokata.

Klasyfikacja końcowa zawodów o Złoty Kask:
1. Bolesław Proch (Bydgoszcz) - 47 pkt.
2. Leonard Raba (Opole) - 45
3. Jan Ząbik (Toruń) - 39
4. Wojciech Żabiałowicz (Toruń) - 33
5. Ryszard Buśkiewicz (Leszno) - 30
6. Mirosław Berliński (Gdańsk) - 29
7. Jerzy Kochman (Świętochłowice) - 28
8. Marek Towalski (Gorzów Wlkp.) - 27
9. Maciej Jaworek (Zielona Góra) - 26
10. Jan Krzystyniak (Zielona Góra) - 22
11. Leon Kujawski (Gniezno) - 20

Finał zawodów o Srebrny Kask w 1979 zakończył się wygraną Romana Jankowskiego z Leszna. Gorzowianin Marek Towalski cieszył się z drugiego miejsca, a zawodnik gospodarzy Andrzej Huszcza musiał zadowolić się trzecią pozycją.

Wyniki zawodów o Srebrny Kask:
1. Roman Jankowski (Leszno) - 14 pkt.
2. Marek Towalski (Gorzów Wlkp.) - 13+3
3. Andrzej Huszcza (Zielona Góra) - 13+2
4. Henryk Olszak (Zielona Góra) - 12
5. Eugeniusz Miastkowski (Toruń) - 11
6. Marek Kępa (Lublin) - 9
7. Ryszard Buśkiewicz (Leszno) - 8
8. Bronisław Klimowicz (Rybnik) - 7
9. Henryk Jasek (Wrocław) - 6
10. Andrzej Surowiec (Rzeszów) - 6
11. Andrzej Maroszek (Bydgoszcz) - 6
12. Stanisław Gała (Gniezno) - 5
13. Wiesław Patynek (Bydgoszcz) - 4
14. Stanisław Kępowicz (Tarnów) - 3
15. Krzysztof Głowacki (Bydgoszcz) - 2
16. Edward Gawełczyk (Tarnów) - 1
Rez. Toru. Marek Makowski (Toruń) - 0

Pięć lat później rywalizacja o Srebrny Kask odbyła się w Lublinie. Tam najskuteczniejszy okazał się Ryszard Dołomisiewicz z Bydgoszczy. Wojciech Załuski z Opola stanął na drugim stopniu podium, a drugi z Bydgoszczan Ryszard Gabrych na trzecim.

Wyniki finału zawodów o Srebrny Kask:
1. Ryszard Dołomisiewicz (Bydgoszcz) - 14 pkt.
2. Wojciech Załuski (Opole) - 12
3. Ryszard Gabrych (Bydgoszcz) - 11
4. Piotr Tomaszewski (Zielona Góra) - 10
5. Dariusz Stenka (Gdańsk) - 10
6. Mirosław Korbel (Rybnik) - 10
7. Piotr Styczyński (Lublin) - 8
8. Andrzej Kułaga (Świętochłowice) - 8
9. Adam Pawliczek (Rybnik) - 8
10. Piotr Mazurek (Lublin) - 7
11. Ryszard Franczyszyn (Gorzów Wlkp.) - 7
12. Mirosław Daniszewski (Gorzów Wlkp.) - 4
13. Arkadiusz Zielonko (Leszno) - 3
14. Marek Glinka (Zielona Góra) - 3
15. Krzysztof Grzelak (Gorzów Wlkp.) - 3
16. Kazimierz Świdziński (Ostrów Wlkp.) - 1

W sezonie 1992 finał Indywidualnych Mistrzostw Finlandii odbył się Hyvinkaa. Zwyciężył zdobywca kompletu punktów Vesa Ylinen (PMK). Srebrny medal wywalczył Roy Malminheimo (VarkMPU), a brązowy Arto Orjo (HyMK).

Wyniki zawodów:
1. Vesa Ylinen (PMK) - 15 pkt.
2. Roy Malminheimo (VarkMPU) - 13
3. Arto Orjo (HyMK) - 12
4. Petri Nurmesniemi (SeMK) - 11
5. Mika Pellinen (HyMK) - 10
6. Kaj Laukkanen (SeMK) - 10
7. Petri Vaatsio (PMK) - 10
8. Tomi Havu (PMK) - 9
9. Janne Koivula (SsMK) - 7
10. Aarre Soivuori (SeMK) - 6
11. Petri Kokko (HyMK) - 4
12. Jarno Kosonen (PirMM) - 3
13. Petri Hyvonen (VarkMPU) - 2
14. Mika Laukkanen (SeMK) - 1
15. Jyri Viemero (SeMK) - 1
16. Kai Pohjasniemi (SeMK) - 1

23 sierpnia urodzili się:

Kjasts Puodzuks (ur. 1986) - trzynasty zawodnik Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów (2007). Finalista Mistrzostw Europy Par (2005-7m., 2011-4m., 2012-2m.), Indywidualnych Mistrzostw Europy (2010-12m., 2012-4m., 2013-18m.) i Indywidualnych Mistrzostw Europy do lat 19 (2004-5m., 2005-2m.). Złoty medalista Indywidualnych Mistrzostw Łotwy (2004, 2007, 2015), srebrny (2003, 2005-2006, 2010) i brązowy (2011). Reprezentant klubu z Daugavpils i Gniezna.

Richard Hall (ur. 1984) - Anglik, dwunasty zawodnik Indywidualnych Mistrzostw Świata na długim torze (2009). Medalista Drużynowych Mistrzostw Świata na długim torze (2008-3m., 2012-2m.). Piąty zawodnik Indywidualnych Mistrzostw Europy na trawie (2009). Brązowy medalista Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Wielkiej Brytanii (2005). Trzeci zawodnik Conference League Riders Championship (2004). Reprezentant klubu z Lublina.

Stanisław Gała (ur. 1957) - brązowy medalista Drużynowych Mistrzostw Polski (1980). Finalista Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski (1976-4m., 1980-3m.). Dwunasty zawodnik Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski (1980), dziewiąty (1977) i dwunasty Srebrnego Kasku (1979). Reprezentant klubu z Gniezna.

Rajmund Świtała (ur. 1932) - złoty medalista Drużynowych Mistrzostw Polski (1955, 1971). Finalista Indywidualnych Mistrzostw Polski (1956-11m., 1957-16m., 1958-12m., 1960-15m., 1961-15m., 1963-16m.). Reprezentant klubów z Rawicza, Wrocławia i Bydgoszczy.

Inni zawodnicy, którzy urodzili się 23 sierpnia:
Darren Boocock (Anglia) - ur. 1967
Roy Bowers (Anglia) - ur. 1930
Andrzej Bożykowski - ur. 1953
Kevin Brice (Anglia) - ur. 1934
Brian Crutcher (Anglia) - ur. 1934
Keith Evans (Anglia) - ur. 1953
Mick Glover (Anglia) - ur. 1950
Richard Hall (Anglia) - ur. 1984
Grzegorz Kislinger - ur. 1956
Feliks Klimaszyk - ur. 1919
Wołodymyr Konoplasty (Ukraina) - ur. 1991
Jeremy Labouyrie (Francja) - ur. 1979
Florian Latuszek - ur. 1934
Andrij Mudrak (Ukraina) - ur. 1988
Josh Newby (Stany Zjednoczone) - ur. 1986
Roland Pollard (Anglia) - ur. 1971
Robert Rzyski - ur. 1962
Aleksandr Suszkin (ZSRR) - ur. 1971
Albert Tibiejew (Rosja) - ur. 1979
Dennis Wasden (Anglia) - ur. 1948

23 sierpnia odeszli od nas:

W 1945 roku, Maurice Butler (Anglia), zawodnik Belle Vue, zmarł wskutek obrażeń odniesionych dzień wcześniej na miejscowym torze.

W 1959 roku, Henk Verhoef (Holandia), 44-letni zawodnik z Amsterdamu, zginął na torze Sportpark w holenderskim Alkmaar.

W 1966 roku, Ivor Hughes (Anglia), 27-letni zawodnik Cradley Heath, zmarł w wyniku obrażeń odniesionych 3 dni wcześniej na miejscowym torze.

W 2007 roku, Bernard Kacperek (Polska), urodzony 25 czerwca 1933 w Częstochowie.

Polub Żużel na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna

Komentarze (1):

  • Mekius Zgłoś komentarz
    Szkoda, że w kolejnym roku nie ma żadnych dokładniejszych danych o jednym z najlepszych w historii angielskiego żużla zawodniku Brianie Crutcher’ze, który w latach 50. należał do
    Czytaj całość
    absolutnej czołówki światowego żużla. Po krótce “Nipper” (“Malec”) urodził się w Dorset i zadebiutował jako niespełna 17-latek w zespole POOLE. W barwach “Piratów” występował w latach 1951-53, najpierw w III, a później w II lidze, gdzie w sumie wystąpił w 99 meczach i 372 biegach osiągając z bonusami średnią biegową 2,34. Po 2 latach startów na żużlowym torze o Crutchera upomniał się wielki wówczas WEMBLEY LIONS kupując go za £2500. Już jako 18-latek zadebiutował w finale IMŚ zdobywając 6 punktów, co dało mu 11 miejsce. W drużynie londyńskich lwów występował od 1953 do 1956, gdzie zdobył dla niej 1192 punkty z bonusami w 110 meczach, co dało mu średnią biegową 2,37. W tym czasie corocznie występował też w finałach IMŚ zajmując odpowiednie pozycje: 1953-10m, 1954-vicemistrzostwo, 1955-5m i 1956-8m. Od roku 1957 jeździł w barwach SOUTHAMPTON, gdzie na torze Bannister Court swoją średnią biegową ustabilizował na poziomie 2,5 wygrywając też w tym czasie m.in. bardzo prestiżowe BRITISH MATCH RACE CHAMPIONSHIP. W IMŚ Brianowi nie wiodło się szczególnie i w 1957 zabrakło mu do awansu do finału jednego punktu, w 1958 był w finale jedynie rezerwowym i dopiero w 1959 roku wrócił na swoją pozycję zajmując z 10 punktami 6 miejsce. Niestety był to ostatni finał Crutchera. Po trzech pełnych sezonach 1957-59 i jednym meczu w 1960 postanowił w wieku niespełna 26 lat zakończyć karierę żużlową i poświęcić się biznesowi, który równolegle do żużlowej kariery prowadził już kilka lat. W czasie swojej krótkiej, ale bardzo błyskotliwej kariery wystąpił na torze w 265 meczach, zdobywając z bonusami 2766 punktów w 1161 biegach.
    Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
    ×
    Sport na ×