Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

Bodvar Bodvarsson: Waleczność jest w naturze Islandczyków

- Jeśli się spojrzy na reprezentację Islandii, to można zauważyć, że każdy piłkarz jest tam waleczny i bardzo pracowity. Może więc taka jest nasza natura - mówi WP SportoweFakty Bodvar Bodvarsson.
Kuba Cimoszko
Kuba Cimoszko
Bodvar Bodvarsson WP SportoweFakty / Mateusz Czarnecki / Na zdjęciu: Bodvar Bodvarsson

Kuba Cimoszko, dziennikarz WP SportoweFakty: Ławka, granie, ławka, granie... W tym sezonie przeżywa pan taki mały rollercoaster.

Bodvar Bodvarsson, obrońca Jagiellonii Białystok: Można tak powiedzieć. Niemniej cały czas ciężko pracuję, by grać regularnie. Chociaż mam świadomość, że pewne rzeczy muszę poprawić, a do tego rozumiem rywalizację na swojej pozycji.

Poprzedni sezon kończył pan jako zawodnik podstawowego składu Jagi. Domyślam się więc, że rozpoczęcie obecnego na ławce rezerwowych musiało być bolesne.

Oczywiście, czułem rozczarowanie z tego powodu. Zacisnąłem jednak zęby i robiłem wszystko, by odzyskać miejsce. Udało się, choć łatwo nie było. Mamy aż 5 skrzydłowych i nie było szans na to, by Guilherme znowu został przesunięty do przodu. Trzeba było wygrać z nim rywalizację, a to świetny gracz. Na dodatek mocno naciska kiedy jest na ławce rezerwowych, więc jak już nawet się uda, to za każdym razem musisz grać bardzo dobrze. Szybko się o tym przekonałem.

Po występach z Zagłębiem Lubin i Lechią Gdańsk spadła na pana krytyka, co skończyło się kolejną odstawką.

A najlepsze jest to, że mi wydaje się, iż w tych meczach nie grałem źle. Przeciwko Zagłębiu wypadłem solidnie. Krytykowany byłem pewnie za to, że nie zablokowałem dośrodkowania przed ich pierwszym golem. Z Lechią zgadzam się natomiast, że miałem problemy z wyprowadzeniem piłki, ale to może trwało 25 minut. Poza tym było chyba "ok", szczególnie że w defensywie nie było problemów.

ZOBACZ WIDEO: #dziejesiewsporcie: bramkarz-gapa! Stał jak wryty, a rywal sprytnie go załatwił

Po tamtych meczach długo czekał pan na kolejną szansę, nie licząc tych w drużynie rezerw. Takie zejście z PKO Ekstraklasy do IV ligi musi być trochę szokiem mentalnym.

Tak, nie jest to fajne uczucie. Szczególnie trudno jest grać tam przez dłuższy okres czasu, tak jak było w moim przypadku, ponieważ czuje się chęć do występów na najwyższym możliwym poziomie. Trzeba jednak szanować swoich kolegów z zespołu i dawać z siebie wszystko. W końcu to nasza praca, dlatego chowamy dumę i wykonujemy ją jak najlepiej. Poza tym lepiej grać tam niż nigdzie.

W tamtym czasie wypowiedział pan się dla fotbolti.net, wyrażając zaniepokojenie sytuacją. Część kibiców zrozumiała, że rozważa pan odejście z Jagiellonii.

Myślałem nad tym. Dokładnie powiedziałem tam jednak tylko, że będę miał rozmowę w klubie, jeśli nie zagram w ogóle przed świętami. To chyba nic dziwnego? W końcu każdy gracz na świecie zaczyna się martwić i rozważać wszystkie opcje, gdy nie występuje w pierwszej drużynie przez 3 miesiące. A dla mnie najważniejsze jest by po prostu grać. Osobiście nie chcę opuszczać Jagi i kiedy mogę to w niej robić, to jestem w stu procentach szczęśliwy.

A nie rozważał pan odejścia latem?

Nie było powodów, bo do Jagi nie trafiła żadna oferta w mojej sprawie. A przynajmniej ja nic nie wiem na ten temat.

Na początku listopada znowu trochę niespodziewanie wskoczył pan do składu.

Nie ukrywam, że bardzo się cieszyłem z tego powodu. Czułem, że jestem w dobrej formie. Zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Cieszyło też, że tym razem dostałem czas i mogłem wystąpić w kilku meczach pod rząd. Niestety, wyniki nie były wystarczająco dobre.


Ten pierwszy występ z ŁKS-em Łódź (2:0) musiał być dla pana szczególnie ważny, bo na trybunach byli rodzice.

Nie ma co ukrywać, że miałem dodatkową motywację. Oni zawsze są dla mnie wsparciem, więc chciałem wypaść jak najlepiej. Wyszło dobrze, choć na początku miałem drobne kłopoty.

Wiele osób uważało pana za najlepszego piłkarza tamtego meczu. Kibiców Jagiellonii szczególnie zachwyciły 2 wślizgi, które uratowały drużynę przed stratą gola.

Miło to słyszeć. Wtedy chciałem po prostu pomóc zespołowi i najważniejsze było to, że się udało. Zachowaliśmy czyste konto, co jednak było zasługą nas wszystkich.

Mimo wszystko pokuszę się o stwierdzenie, że w niektórych momentach to u pana widać było szczególną waleczność. I to nie tylko w tym meczu.

Trudno mi odpowiedzieć. Na pewno cieszyłem się, że trener dostrzegł moją pracę i przywrócił mnie do składu po ponad 2 miesiącach. Natomiast jeśli się spojrzy na reprezentację Islandii, to można zauważyć, że każdy piłkarz jest tam waleczny i bardzo pracowity. Może więc taka jest nasza natura.

NA NASTĘPNEJ STRONIE DOWIESZ SIĘ CZY ISLANDCZYCY SĄ ŚPIOCHAMI, A TAKŻE PRZECZYTASZ M. IN. O TYM JAKIM TRENEREM BYŁ IRENEUSZ MAMROT 

Kto jest lepszym piłkarzem?

zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki

Polub Piłkę Nożną na Facebooku
Zgłoś błąd
WP SportoweFakty

Komentarze (0):

    Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
    ×
    Sport na ×