WP SportoweFakty.wp.pl – wiadomości sportowe, relacje live, wyniki meczów

Kokpit Kibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Skoki narciarskie
  • Tenis

Krystian Bielik: Usłyszałem, że jestem gotowy na Arsenal

- Arsene Wenger powiedział, że umiejętnościami technicznymi i piłkarskimi jestem najlepszym obrońcą, jakiego ma w Arsenalu - mówi w rozmowie z WP SportoweFakty Krystian Bielik. Tłumaczy też kwestie rzekomej rezygnacji z gry dla młodzieżówki.
Mateusz Skwierawski
Mateusz Skwierawski
/ fot. KATARZYNA PLEWCZYNSKA/CYFRASPORT/NEWSPIX.PL

Bielik jest wypożyczony do końca sezonu z Arsenalu do klubu z Championship, Birmingham City. Do tej pory obrońca rozegrał w pierwszej drużynie "Kanonierów" dwa spotkania - oba w Pucharze Ligi Angielskiej. Bielik występował głównie w drużynach młodzieżowych. W zespole do lat 23 był kapitanem. Piłkarzem Arsenalu jest od 2015 roku. Wówczas odszedł z Legii do Anglii za prawie 2 miliony euro. Jego kontrakt z klubem z Londynu obowiązuje do końca czerwca 2021 roku.

WP SportoweFakty: Za panem trzy mecze w seniorach Birmingham City. Nie wyglądał pan na przestraszonego.

Krystian Bielik: Debiut z Preston był dobry, kilka mniejszych błędów się zdarzyło, w ustawieniu, w pierwszej połowie. Ale po przerwie grałem już na dobrym poziomie, wszyscy mnie chwalili. Z Wolverhampton to była z kolei męska kopanina. Wybijanka, typowe Championship, bronienie się. Z Cardiff też było dobrze. Trener Gianfranco Zola mówił o mnie wiele dobrego, jest zadowolony. Wszyscy odebrali mnie bardzo pozytywnie. Tutaj jest taka mentalność, że jeżeli wykonasz jakieś ćwiczenie dobrze podczas treningu, to ludzie cię doceniają.

Dlaczego Birmingham City?

- Po transferze trener Gianfranco Zola powiedział, że oglądał mnie w meczach Arsenalu, że wierzy, iż mogę pomóc drużynie. Ja wiedziałem, po co tu przyjeżdżam: zdobyć doświadczenie i pomóc drużynie w walce o utrzymanie. 

Zola chwalił pana po każdym meczu.

- Z trenerem rozmawiamy po treningach, podczas obiadu. Mówi, że wyglądałem ostatnio fantastycznie na boisku. Wie, że chwalenie młodego gracza działa na niego pozytywnie. Mnie nikt nie musi komplementować, mniej więcej wiem, kiedy dobrze wypadnę. Ale na pewno człowiek się lepiej czuje, gdy usłyszy pochlebne opinie. Z kolei inny trener, który pracuje tylko z obrońcami, wytyka mi małe błędy, zwraca uwagę na szczegóły, żebym jak najmniej się mylił. I jemu też jestem wdzięczny.

ZOBACZ WIDEO Mateusz Klich: Chciałbym wrócić do reprezentacji, jestem na to gotowy

Szybko się pan zaaklimatyzował w nowym zespole?

- Może na początku byłem trochę nieśmiały, wycofany. Nie znałem żadnego zawodnika oprócz Tomka Kuszczaka. Musiałem nauczyć się szybko imion kolegów. Mniej więcej po tygodniu złapałem kontakt z chłopakami. Otworzyli się przede mną, ja przed nimi. Pomoc Tomka była dla mnie bardzo ważna. Chciał, żebym szybko poczuł się jak u siebie. Zapoznawał mnie z chłopakami, spędzał ze mną czas na siłowni, obiedzie, na boisku. Jak mieliśmy przerwę w ćwiczeniach i piliśmy wodę to podchodził i pytał się, czy wszystko jest w porządku. Jestem mu bardzo wdzięczny. Nadal mam z nim świetny kontakt, spędzamy czas po zajęciach. Wyskoczymy do kina, restauracji, była też propozycja, by całą drużyną pojechać na wyścigi konne. Na boisku krzyczy do mnie głównie po angielsku. Ja na przykład mówię do niego w naszym języku.

Nie miał pan obaw, że sobie nie poradzi w Championship?

- Nie obawiałem się transferu, a tego, że nikt się po mnie zimą nie zgłosi. Chciałem pójść na wypożyczenie. Rozmawiałem z trenerami z zespołu do lat 23, także z Arsenem Wengerem. Wenger powiedział mi, że jestem gotowy, by pójść na wypożyczenie do innego klubu. Zgłaszał się Charlton Athletic z League One, ale bez konkretów. Birmingham City odezwało się na kilka godzin przed zamknięciem okna transferowego. Dowiedziałem się, że chcą mnie następnego dnia na treningu.

I jak się panu podoba ten fizyczny, często toporny styl gry?

- To całkiem inna piłka niż w młodzieżowej drużynie Arsenalu. Bramkarz bierze piłkę i wybija, a ofensywni zawodnicy mają coś wykombinować pod polem karnym rywala. Tak wygląda na przykład nasza gra. Nie przywykłem do takiego stylu, ale się go uczę, to cenna lekcja. Obrońcy podchodzą do przodu, a Tomek Kuszczak gra długą. Newcastle, Brighton, czyli liderzy tabeli, próbują rozgrywać. Uważam, że mamy w kadrze zawodników, którzy potrafią wymieniać podania, zaczynać akcję od tyłu, a nie tylko kopać. Trener Zola oficjalnie nie narzuca takiego stylu gry. Mówi, że zależy to od sytuacji na boisku. Możemy grać od tyłu, ale jak nie jesteśmy pewni, rywal stosuje pressing, to mamy rozgrywać prosto. Trochę brakuje mi kontaktów z piłką. Śmieje się, że lekka nuda. Biegasz, skaczesz i walczysz. W Arsenalu, w drużynie do lat 23, często miałem piłkę przy nodze. Chociaż w lidze młodzieżowej nie brakowało walki, również występują tam silni zawodnicy. Nie przejmuje się tym. Przyjechałem do Birmingham City po to, by zdobyć doświadczenie i jestem z tego powodu bardzo zadowolony.

A w Arsenalu są z pana zadowoleni?

- Na każdy mecz Birmingham City przyjeżdżają przedstawicie klubu, na przykład Steve Rowley, szef wszystkich skautów. Dzwonił do mnie w poniedziałek jeden z pracowników klubu żeby pogratulować występu. Przekazał żebym trzymał tak dalej. Mam nadzieję, że w następnym spotkaniu z liderem, Newcastle, zagram, że zasłużyłem na kredyt zaufania.

Wróci pan do Londynu po sezonie?

- Moja przyszłość zależy od trenera Wengera. Z bossem odbyłem rozmowę przed wypożyczeniem. Powiedział mi, że jestem gotowy na grę w pierwszej drużynie Arsenalu. Tylko brakuje mi jednego: doświadczenia.

Ceni pana?

- Wenger powiedział, że umiejętnościami technicznymi i piłkarskimi jestem najlepszym obrońcą, jakiego ma. Stwierdził, że odkąd przyszedłem do Arsenalu, to 90 procent meczów w których grałem, były na wysokim poziomie. Pozostałe 10 procent to spotkania, w których popełniałem błędy, podawałem do przeciwnika w prostych sytuacjach. Mam tego świadomość. Wychodziła kwestia braku ogrania na nowej pozycji, a tego nie nadrobi się w zespole u-23, tylko w spotkaniach o punkty, hartując się. Myślę, że każdy chłopak chciałby usłyszeć takie słowa od Wengera. Ci, którzy myśleli, że zacznę grać w Arsenalu od razu po transferze, nie wiedzą chyba o co chodzi w piłce nożnej. Czasami myślisz sobie, że się starasz, a cię nie doceniają. I młodemu chłopakowi robi się mętlik w głowie. Najważniejsze, to pozostać cierpliwym.

Odżył pan po transferze.

- To świetny krok. Liga do lat 23 nie jest postrzegana jako ważna. Wygrasz to wygrasz, przegrasz to przegrasz. Nikt tego tak naprawdę nie ogląda. A w Championship mam na trybunach 30 tysięcy ludzi. Do tego transmisję w telewizji. I wtedy pokazuje, że Krystian nie zginął, a krok po kroku dąży do celu. Arsenal to jest top. Nie jest łatwo wejść 19-latkowi do pierwszej drużyny. Ja sobie daję czas. Ciężko pracuję, radzę sobie bardzo dobrze w Championship. Nie jest powiedziane, że wrócę i po wakacjach wskoczę do składu Arsenalu. Może znowu pójdę na wypożyczenie, albo wrócę do Birmingham City lub trafię do jakiegoś zespołu z Premier League? Zobaczymy. Zależy to od trenera Wengera.

Jak wyglądała pana sytuacja w Arsenalu przed transferem do Birmingham City?

- Często trenowałem z pierwszym Arsenalem. Po wakacjach przez cały okres przygotowawczy ćwiczyłem z pierwszą drużyną. Do tego byłem z zespołem na tournee w Stanach Zjednoczonych, a po nim dalej ćwiczyłem z seniorami. Później z Valencii przyszedł Shkodran Mustafi. Oprócz niego był też Laurent Kościelny, Gabriel i Rob Holding. Czyli czterech środkowych obrońców. Tylu wystarczy do gierki na treningu i wtedy brakuje miejsca dla młodszego zawodnika. Uczestniczyłem w zajęciach dwa lub trzy dni z rzędu, później dwa dni w młodzieżowej drużynie, na zasadzie rotacji. Czasem z różnych przyczyn: Kościelny poprosił o dzień wolny, to wskakiwałem na jego miejsce.

Od kogo się pan najwięcej uczy?

- Kościelny to bestia na boisku. Świetny z piłką i bez, silny, waleczny, wpiernicza się wszędzie. Per Mertesacker przez 90 minut podpowiada na boisku, czujesz się dzięki niemu bezpieczniej, pewniej. To typowy kapitan. Duża dało mi tournee w USA. Spędziliśmy ze sobą trochę dni. To czas, żeby się lepiej poznać. W szatni pierwszej drużyny nie jestem, więc nie czuje się jej pełnoprawnym zawodnikiem, ale wiem, że piłkarze uważają, że jestem dobrym zawodnikiem. Nie ma grup, podziałów, lepszych i gorszych. Jest szacunek. Dobry kontakt poza boiskiem miałem z Tomasem Rosickim, który odszedł do Sparty Praga. Początkowo mocno trzymałem się też z Jackiem Wilsherem. Mertesacker to też dobry kumpel. W sumie z każdym można normalnie pogadać.

Na drugiej stronie przeczytasz, co czeka Krystiana Bielika w Arsenalu i co piłkarz sądzi o swojej przyszłości w młodzieżowej reprezentacji Polski. Bielik zaprzecza, że nie chce grać dla kadry i liczy po cichu, że dostrzeże go selekcjoner Adam Nawałka. 

Czy Krystian Bielik powinien zostać powołany do seniorskiej reprezentacji Polski?

zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki

Polub Piłkę Nożną na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna

Komentarze (1):

[ Anuluj ] Odpowiadasz na komentarz:

Dowiedz się jak umieszczać linki od tagów, pogrubiać tekst, itp.
  • AlexLFC 0
    wiecej pokory, jeszcze nic nie osiagnął w seniorskiej piłce, a udziela wywiadow niczym Lewandowski, pewnosc sie jest ważna ale niech ją udowadnia na boisku nie w wywiadach.
    Odpowiedz Zgłoś Zablokuj
Pokaż więcej komentarzy (1)
Pokaż więcej komentarzy (1)
Pokaż więcej komentarzy (1)