KokpitKibice
Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Tenis
  • Zimowe

Ryszard Szurkowski. Żegnaj Mistrzu, Polacy o Tobie nie zapomną (KOMENTARZ)

Był połączeniem Adama Małysza i Roberta Lewandowskiego. Pół wieku temu na metę wyścigu z jego udziałem przychodziło na stadiony 100 tysięcy kibiców, którzy chcieli obejrzeć, jak wygrywa ze znienawidzonym "Ruskim". A wygrywał, jak chciał.

Marek Bobakowski
Marek Bobakowski
Ryszard Szurkowski na Stadionie X-lecia w Warszawie podczas rundy honorowej po XXVIII Wyścigu Pokoju PAP / CAF-Stanisław Dąbrowiecki / Na zdjęciu: Ryszard Szurkowski na Stadionie X-lecia w Warszawie podczas rundy honorowej po XXVIII Wyścigu Pokoju
Żałuję, że nie miałem okazji zobaczyć Ryszarda Szurkowskiego w akcji. Nie było mnie jeszcze na świecie, kiedy wygrywał mistrzostwo świata, zdobywał medale igrzysk olimpijskich czy triumfował seryjnie (cztery razy) w Wyścigu Pokoju. Potem spotkałem go kilka razy osobiście: był zawsze konkretny, stanowczy, ale jednocześnie cichy i skromny. Mówił: "Gdzie ja tam ekspert od kolarstwa, niech pan zadzwoni do Leszka Piaseckiego, on w zawodowym peletonie coś znaczył".

Ci, którzy go pamiętają z lat 70. ubiegłego wieku, którzy przykładali ucho do radioodbiornika, by śledzić wydarzenia z trasy Wyścigu Pokoju lub cały dzień koczowali pod stadionem, aby wejść na trybuny i w 100-tysięcznym tłumie emocjonować się finiszem etapu, mówią jedno: to był geniusz. Taki rodzi się raz na kilkadziesiąt lat.

Gdyby Szurkowski żył w obecnych czasach mielibyśmy "Szurkomanię". Bo on był połączeniem Adama Małysza i Roberta Lewandowskiego. Człowiekiem, który dominował w swojej dyscyplinie sportu. Ogrywał rywali, jak tylko chciał. I nie miało to znaczenia, czy rywal pochodził ze Związku Radzieckiego, Niemieckiej Republiki Demokratycznej czy Czechosłowacji.

Ktoś powie: "ale przecież jeździł z amatorami, gdzie mu tam do zawodowców". Takie były czasy, kolarz z PRL-u nie mógł wyjechać za granicę, do zawodowego klubu. W 1973 roku - po zdobyciu przez Szurkowskiego - do PZKol-u wpłynęła oferta z Molteni, grupy w której liderem był Eddy Merckx - najwybitniejszy z wybitnych w światowym kolarstwie. Komunistyczne władze oczywiście nie wypuściły Szurkowskiego z Polski. A szkoda.

Mimo to Szurkowski i Merckx spotkali się w peletonie. W 1974 roku na trasie Paryż-Nicea rywalizowali zarówno zawodowcy, jak i amatorzy. Efekt? Szurkowski jeden etap przegrał z legendarnym Belgiem o błysk szprychy, a na dwóch innych etapach Polak również zameldował się na podium. Gdyby miał możliwość podpisania kontraktu zawodowego, gdyby mógł trenować z najlepszymi na świecie... Małysz, Lewandowski - znów do głowy przychodzą mi ci dwaj sportowcy.

Kiedy Szurkowski - w maju 2018 roku - uległ poważnemu wypadkowi podczas wyścigu dla amatorów i został przykuty do wózka, z całej Polski popłynęły słowa wsparcia. Ale nie tylko. Fundacja, która zajęła się zbieraniem środków na kosztowną rehabilitację byłego mistrza, w ciągu zaledwie pierwszych trzech dni zebrała 300 tysięcy złotych!

Polacy pokazali, że nie zapomnieli o Szurkowskim, że go kochają, spłacili również "dług", jaki zaciągnęli, oklaskując jego wielkie sukcesy. A dzisiaj wszyscy możemy powiedzieć: żegnaj Mistrzu, nigdy o Tobie nie zapomnimy.




Czytaj także: "Wielki sportowiec, wspaniała postać". Twitter żegna Ryszarda Szurkowskiego >>

Czytaj także: Czesław Lang wspomina Ryszarda Szurkowskiego. "Wzór do naśladowania. Każdy chciał mu dorównać" >>

Polub SportoweFakty na Facebooku
Zgłoś błąd
WP SportoweFakty
Komentarze (9)
  • sum Zgłoś komentarz
    W czasach największej sławy Pana Ryszarda w miejscowości Łask odbywała się tzw. jazda na czas parami (jeśli coś pomyliłem, wybaczcie to było ponad 50 lat temu).Start odbywał się spod
    Czytaj całość
    Urzędu Miasta). Moja śp. Mama, pracowała w tym urzędzie. Z kartonu, wycinków prasowych, zrobiła skromną kartkę-laurkę. Pan Ryszard spośród tłumu, sięgnął ręką właśnie po tę kartkę i złożył autograf. Podpis przepadł po latach, ale wspomnienia o wspaniałym sporowcu pozostały.
    • GD Zgłoś komentarz
      Żegnaj Mistrzu !
      • Ires Zgłoś komentarz
        Szkoda . Epoka prawdziwego kolarstwa a teraz więcej w tym wszystkim jest lansu ,układów ,no i chemii
        • Jurek 150 Zgłoś komentarz
          To prawda Byl geniuszem kolarstwa Takim , który się rodzi raz na tysiąclecia Ale nie zapominajmy o Stanisławe Szozdzie. Nieszczęściem było jedynie to ,ze przyszło im rywalizować tylko
          Czytaj całość
          między sobą w światowym peletonie. Bo ktoś musiałby być drugi. I kiedy Szurkowski zrezygnował z startu w jednej z edycji wyścigu To Pan Stanisław wygrywał wtedy wszystko jak leci. Obojej byli ponadczasowi
          Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
          ×