Relacje na żywo
  • wszystkie
  • Piłka Nożna
  • Siatkówka
  • Żużel
  • Koszykówka
  • Piłka ręczna
  • Tenis
  • Zimowe

Clyde Drexler - chłopak z dobrego domu cz. I

- Był mądry i lubił szkołę. Uczęszczał do niej codziennie - mówi Debra, starsza siostra Clyde'a Drexlera. - Sprawiał wrażenie bardzo inteligentnego dziecka i nigdy nie szukał kłopotów.

Ziemowit Ochapski
Ziemowit Ochapski

Larry Bird mawiał, że czarni posiadają najlepsze predyspozycje do bycia znakomitymi sportowcami z tego powodu, że mają ku temu znacznie większą motywację niż ich koledzy o jasnym kolorze skóry. Afroamerykańscy koszykarze, futboliści czy baseballiści bardzo często wywodzą się z nizin społecznych, a sport to dla nich jedyna szansa na wyrwanie się z rzeczywistości pełnej biedy i przemocy. Clyde Drexler nieco zaprzecza temu stereotypowi. Jego rodzina należała do tzw. niższej klasy średniej, a on mimo to odnalazł w sobie pokłady energii, które pozwoliły mu na zdobycie przydomka "The Glide" ("Szybowiec") i stanie się jednym z najwybitniejszych koszykarzy w historii dyscypliny.

Matka Clyde'a, Eunice, nie miała w życiu szczęścia do mężczyzn. W 1955 roku urodziła pierwszego syna - Michaela. Była w tym czasie zaręczona z jego ojcem, oficerem policji, ale do ślubu nie doszło, ponieważ mężczyzna został zastrzelony na służbie. Samotność kobiecie długo jednak nie dokuczała. Wkrótce poznała Jamesa Drexlera, za którego szybko wyszła za mąż. Para miała ze sobą trójkę dzieci: Jamesa juniora, Debrę oraz Clyde'a. Ten ostatni przyszedł na świat 22 czerwca 1962 roku w Nowym Orleanie, gdzie małżeństwo wówczas zamieszkiwało. James senior pracował w młynie, a Eunice nie mogła znaleźć pracy. Uważała stan Luizjana za miejsce bez perspektyw, a z mężem w ogóle jej się nie układało. Zostawiła go, gdy najmłodszy syn miał zaledwie trzy latka. - On był naprawdę beznadziejny, a ja nie mogłam już dłużej tego znieść - wspomina. - Zawsze lubiłam Houston i pomyślałam, że możemy się przenieść właśnie tam. W ciągu dwóch tygodni dostałam pracę jako kontroler jakości w sklepie spożywczym sieci Watkin's.

Półtora roku po przeprowadzce do Teksasu kobieta poznała Manuela Scotta. Mężczyzna pracował w markecie sieci Rice w dzielnicy South Park, gdzie wkrótce zatrudnienie jako główny kontroler znalazła również Eunice. Znajomość zakończyła się małżeństwem, którego owocem są trzy dziewczynki: Denise, Virginia oraz Lynn. - Zaraz po przeprowadzce do Houston mieszkaliśmy w południowo-wschodniej części miasta - opowiada Clyde. - Gdy byłem w trzeciej klasie, moja mama i Manuel wzięli ślub, a jak miałem sześć lat, to kupili dom.

Pierwsze lata w Teksasie nie były łatwe dla "Szybowca" i reszty rodzeństwa, gdyż okolica, w której mieszkała rodzina, nie cieszyła się najlepszą sławą. Po przenosinach do nowego domu przy Elm Tree wszelkie strachy odeszły jednak w zapomnienie. - Dzielnica była zdecydowanie lepsza niż ta, w której dorastaliśmy ja i Michael - wspomina Debra. - To było w zasadzie świeżo wybudowane osiedle. Wcześniej zawsze bałam się o siebie, gdy wychodziłam z domu, a tu podstawówka, gimnazjum oraz liceum znajdowały się w promieniu kilometra od naszego domu.

Charles Barkley, kolega Clyde'a Drexlera z czasów Dream Teamu i Houston Rockets, każdego roku dostawał tylko jedną parę nowych butów i nie śmiał prosić o więcej. Jego matka ciężko pracowała, ale ledwie wiązała koniec z końcem. "The Glide" nie pamięta co to bieda. Lodówka zawsze była pełna, a wszystkie dzieci w domu miały modne ubrania. Typowa klasa średnia. W okolicy około 60 procent ludności stanowili Afroamerykanie, a z biegiem czasu ich liczba jeszcze wzrosła, lecz krwawe wojny gangów nie były tam na porządku dziennym. Osiedle zamieszkiwali ludzie pracujący na etatach, a wśród nich było wielu nauczycieli, lekarzy, policjantów czy strażaków. - Większość moich znajomych stanowili czarnoskórzy - Clyde przywołuje czasy swojego dzieciństwa. - Było również kilku Latynosów czy białych, ale szczerze mówiąc nie przywiązywałem i nie przywiązuję uwagi do koloru skóry. Wiedzę o podziałach rasowych czerpałem głównie z rozmów z innymi ludźmi na temat Martina Luthera Kinga, Malcolma X oraz innych czarnoskórych liderów tamtych czasów. Pamiętam, że jako dziecko często podsłuchiwałem filozoficzne dysputy, prowadzone przez dorosłych w salonie.

Choć Teksas należy do stanów o silnych nastrojach rasistowskich, Drexler i jego bliscy nigdy tego jakość szczególnie nie odczuli. Żeby jednak nie było zbyt pięknie, Manuel nie stanowił uosobienia cnót i okazał się kolejnym błędem życiowym Eunice. Zaakceptował jej dzieci z poprzednich związków, ale generalnie nie był skory do okazywania uczuć. Pracował jako rzeźnik i cieszył się naprawdę wielkim uznaniem w swoim fachu. Miał także jedną sporą wadę: lubił sobie wypić. W życiu najbardziej cenił ciężką pracę, więc gdy wracał do domu wstawiony, od razu wynajdywał Clyde'owi różne dziwne zajęcia. - Uciekałem do innego pokoju, bo wiedziałem, że za chwilę będzie mi kazał coś zrobić - wspomina "The Glide". - Michael nie mieszkał już z nami, James był dorosły, a resztę dzieciaków stanowiły dziewczyny. Jedynym chłopakiem w pobliżu byłem ja i kiedy tylko wyobrażałem sobie jak woła "Clyde, chodź tu!", od razu zaczynałem kombinować jak zejść mu z drogi. Przeważnie zwiewałem na boisko do koszykówki, bo inaczej kazałby mi przycinać żywopłot, albo coś w tym stylu.

To, że "Szybowiec" uciekał przed wymyślającym mu kolejne zadania ojczymem nie oznacza, że był leniem. Dzieci równomiernie dzieliły się domowymi obowiązkami. Clyde często kosił trawę oraz zmywał naczynia, czyścił kuchenkę czy wynosił śmieci. Do rodziny należał również niesforny owczarek Ricky, którym trzeba się było opiekować. - Clyde był dobrym chłopakiem - opowiada Eunice. - Gdy dorastał, zawsze mnie słuchał bez względu na to, co mówiłam. Moje dzieciaki miały swoje za uszami, ale ich wzajemne relacje były normalne. Kochały się i nie walczyły ze sobą. Jeśli pojawiały się jakieś sprzeczki, to zazwyczaj dotyczyły... telewizji. W salonie stał kolorowy odbiornik, na który w ówczesnych czasach mogło sobie pozwolić niewiele czarnoskórych rodzin. Prawo do wyboru oglądanych programów uzurpowało sobie najstarsze rodzeństwo, co najczęściej prowadziło do kłótni. "The Glide" uwielbiał oglądać mecze futbolu amerykańskiego, ale lubił również śledzić przygody Perry'ego Masona, kreskówkę "Popeye" czy westernowy serial "Bonanza".
fot. Steve Lipofsky - Basketballphoto.com fot. Steve Lipofsky - Basketballphoto.com
Manuel nie angażował się zbytnio w wychowywanie dzieci, więc Clyde'owi i jego rodzeństwu na co dzień brakowało ojca. Od czasu do czasu wszyscy wyjeżdżał jednak do Luizjany, gdzie w Glencoe pod Nowym Orleanem mieszkał jego ojciec, dziadkowie oraz część rodziny ze strony mamy. "Szybowiec" w tamtych stronach często spędzał wakacje, a najmilej wspomina chwile w towarzystwie Stelli Drexler - swojej babci, na którą wołał "Mama Stella". - Pamiętam, że ona była bardzo zaangażowaną babcią - wspomina Clyde. - Obchodziliśmy wszystkie święta, a w szczególności Dzień Niepodległości. Celebrowaliśmy też urodziny. Był tort, lody i wspólne śpiewanie "sto lat".
Polub Koszykówkę na Facebooku
Zgłoś błąd
inf. własna
Komentarze (16)
  • łakatanka Zgłoś komentarz
    Przeczytane jednym tchem , może nie miał tak "barwnego" dzieciństwa jak inni ale mimo to ciekawy człowiek z ciekawą historią. Czekam na dalszy ciąg.
    • Grzegorz Talar Zgłoś komentarz
      jako ciekawostka - kto z koleżeństwa wie jakiej egzotycznej, jak na NBA, marki butów, Clyde był promotorem?:)
      • sneacker Zgłoś komentarz
        Na razie delikatne wprowadzenie, dopiero będzie się historia rozkręcać. Już jestem ciekawy dalszych części. Będzie ciekawie.
        • ___15___ Zgłoś komentarz
          już chciałem napisać,że trochę nudnawo w porównaniu do MJ, larrego czy czesia,ale tak naprawdę clyde to mój pierwszy idol.oglądam nba od finałów pistons-blazers 89/90 i od razu
          Czytaj całość
          polubiłem bardzo gościa.doskonale pamiętam finały z bulls,drugi mecz,dogrywka i wsad nad bolkiem cartwrightem (ten z drugiego miejsca). wszyscy moi kumple zapatrzeni byli ślepo w jordana (bo tak łatwiej...) a ja za blazers.miałem wielką radochę w drugim meczu jak blazers podnieśli się po klęsce w poprzednim meczu.ten wsad to jak potężny strzał adrenaliny.dzięki za top 10.przypomniałem sobie dlaczego lubiłem clyda,chociaż paru akcji mi tu zabrakło. no i te jego trójki z wyskoku... próbowałem kiedyś to naśladować. powiedzmy,że ... a właściwie nie ma o czym gadać... blazers #22 kiedyś wymiatał w duecie z porterem. drexler porter duckworth kersey b.williams, naprawdę fajnie się ich oglądało. do tego ala abdelnaby... pamięta go ktoś? pozdro
          • Bubas Zgłoś komentarz
            Jeżeli w baskecie jest miejsce na elegancję, to Glide był jej uosobieniem.
            • dillinger79 Zgłoś komentarz
              ten dunk nad D.Robinsonem ......auła :D
              • Rajon22 Zgłoś komentarz
                Super czekam na kolejne części , aż miło się czyta :)
                • Rouster Zgłoś komentarz
                  Ja bardziej z Portland to jest dla mnie ktoś równie ważny jak Air czy Magic
                  • tarnow kings Zgłoś komentarz
                    fenomenalny koszykarz!!!! uwielbiałem go,koledzy zawsze woleli jordana.........ja byłem tylko"odmiencem" !!!!!
                    • Rouster Zgłoś komentarz
                      Dziękuje czekałem na temat - The Glide
                      • dillinger79 Zgłoś komentarz
                        Uwielbiałem jego grę. Pamiętam go głównie z czasów gry w Houston, czyli schyłku jego kariery, ale i tak przyjemnie się jego oglądało.
                        Już uciekasz? Sprawdź jeszcze to:
                        ×
                        Sport na ×